ختنه گاه: احکام فقهی ختنه گاه

آمیزش به مقدار ختنه گاه یا بیشتر، در شرع موضوع احکامى چند واقع شده است، مانند جنابت ، عده ، ثبوت تمامى مهر ، نسب ، مجازات - اعم از حد و تعزیر - و حرمت ابدی . چنان که در بعضى موارد، مانند لواط ، آمیزش به مقدار بعض ختنه گاه نیز موجب ثبوت احکام آن است. ۳. ۱ - تحقق جماع با دخول به مقدار حشفه نزدیکی کردن ( جماع ) عرفاً با دخول به مقدار حشفه تحقق مى‌یابد؛ از این رو همه احکام تکلیفی و وضعىِ عنوان آمیزش ( جماع و وطی ) در صورت دخول به مقدار حشفه بر آن مترتب مى‌گردد؛ حکم تکلیفی ، مانند حرمت آمیزش با همسر در حال روزه ، اعتکاف و احرام و حکم وضعی ، مانند اشتراط آمیزش با همسر در الحاق نوزاد به شوهر، حصول تحلیل در زنى که سه بار طلاق داده شده، سبب بودن آن براى بطلان روزه ، اعتکاف و حج و ثبوت حد در زنا . و در برخی از احکام نیز دخول با قسمتی از ختنه‌گاه (حشفه) موضوع حکم قرار گرفته است نه تمام آن. بر همین اساس در تعریف لواط در تحریرالوسیله آمده است: لواط، وطی دو مذکر از جنس آدم به‌واسطه دخول و غیر آن م. ب..» و «درصورتی‌که لواط به طور دخول نباشد؛ مانند تفخیذ یا بین دو کفل ، حدّ آن صد تازیانه می‌باشد؛ و بین محصن و غیر محصن و کافر و مسلمان فرقی نیست درصورتی‌که فاعل کافر و مفعول مسلمان نباشد وگرنه کشته می‌شود. و اگر فعل از او تکرار شود و حدّ در خلال آن‌ها واقع شود در چهارمی کشته می‌شود و بعضی گفته‌اند که در سومی به قتل می‌رسد ولی اولی اشبه است.» علاوه بر حد، از آثار وضعی آن این است که «کسی که با پسری لواط نموده - ولو با بعض حشفه - مادر پسر، اگرچه بالا برود و دختر او، اگرچه پایین برود و خواهر او، برای همیشه بر او حرام می‌شوند. و بین اینکه هر دو (فاعل و مفعول) کوچک یا بزرگ یا مختلف باشند، فرقی نیست. و مادر و دختر و خواهر فاعل ، بنابر اقوی بر مفعول حرام نمی‌باشند، و مادر و دختر و خواهر رضاعی مفعول مانند نسبی‌ها می‌باشند.» کودکى که ختنه شده به دنیا آمده، مستحب است بر ختنه گاه وى تیغ بکشند. ۳. ۲ - قصاص و ختنه گاه قطع عمد ى حشفه موجب ثبوت قصاص است. ۳. ۳ - دیه و ختنه گاه در صورت عدم امکان قصاص یا قطع غیر عمد ى آن، دیه کامل ثابت است. دیه بعض ختنه گاه، به نسبت کل ختنه‌گاه محاسبه مى‌شود. در تحریرالوسیله آمده است: «در حشفه و بیشتر از آن اگرچه چیزی از ذکر نماند درصورتی‌که با یک قطع کردن باشد دیه کامل است. و بین ذکر جوان و پیرمرد و بچه و خصی خلقتی و کسی که بیضه‌هایش کشیده شده یا بیضه‌هایش کوبیده شده و غیر آن، درصورتی‌که موجب فلج نباشد، فرقی نیست.» و «اگر قسمتی از حشفه را قطع نماید دیه‌ مقطوع به نسبت دیه از مساحت حشفه، حساب می‌شود، نه مساحت همه ذکر.» و «اگر حشفه را قطع نماید و دیگری - یا همان شخص به قطع کردن دیگری - بقیه آن را قطع نماید، پس دیه برای قطع حشفه و حکومت برای قطع باقی‌مانده است. و اگر کسی قسمتی از حشفه و دیگری بقیه حشفه را قطع نماید بر هر یک از آن‌ها به‌حساب مساحت است.» و «اگر قسمتی از حشفه را قطع کند و دیگری ذکر را به‌طوری قطع کند که چیزی از آن نماند، پس در قطع قسمتی از حشفه به مساحت حساب می‌شود و در قطع باقی‌مانده، چند وجه است: حکومت، یا حساب نسبت به حشفه و حکومت در باقی‌مانده، یا دیه کامل؟ اوجه آن‌ها اولی است و احوط (استحبابی) آن‌ها آخری م. ب..» منبع: جواهر الکلام، ج ۱۶، ص ۲۲۲ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۱، کتاب الحدود، الفصل الثانی فی اللواط، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش. اللواط · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۲، کتاب الحدود، الفصل الثانی فی اللواط، مسالة۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۰۲، کتاب النکاح، القول فی المصاهرة و ما یلحق بها، مسالة۲۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · تحریر الوسیلة، ج۲، ص ۳۱۱ · جواهر الکلام، ج ۴۲، ص ۳۷۶ · جواهر الکلام، ج ۴۳، ص ۲۶۶- ۲۶۷ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۶۲۱، کتاب الدیات، دیات الاعضاء، الخامس عشر، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۶۲۱، کتاب الدیات، دیات الاعضاء، الخامس عشر، مسالة۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۶۲۱، کتاب الدیات، دیات الاعضاء، الخامس عشر، مسالة۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۶۲۲، کتاب الدیات، دیات الاعضاء، الخامس عشر، مسالة۵، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش