خرافات: نکته

برای نمونه امرؤالقیس ، سه بار نزد بُتِ ذوالخلصه فال زد تا ببیند که آیا به خون‌خواهی پدر برخیزد یا نه و چون هر سه بار بَد آمد، بت را دشنام داد و تیرهای فال‌گیری را شکست. پس از آن به جنگ رفت و پیروز شد و پس از آن دیگر کسی از اعراب برای داوری و تفاؤل به ذوالخلصه نرفت. عدی‌بن حاتم نیز وقتی که دید فَلْسْ ، بتِ قبیله طَی، استغاثه‌های پرده‌دار خود را بی‌جواب گذاشته است، از پرستش این بت دست کشید. در تعالیم قرآن، نمونه‌هایی از نقد و رد و انکار باورها و رفتارهای خرافی عرب جاهلی وجود دارد، ازجمله پناه بردن به جنّیان و فال زدن با ازلام . در جریان غزوه حنین ، وقتی برخی مسلمانان از پیامبر اکرم خواستند که بنابر سنّت جاهلی، برایشان درختی همچون ذات أنواط تعیین کند تا بر آن گرد آیند و عبادت کنند، ایشان سخت از این کار نهی کردند و مسلمانان را از دنبال کردن رسوم شرک‌ آلود عرب جاهلی بازداشتند. علی علیه‌السلام نیز وقتی عازم جنگ نهروان بود، در واکنش به سخن منجمی که ساعت را برای جنگ نامساعد تشخیص داده بود، اعلام کرد که پیشگویی با آموزه‌های قرآنی ناسازگار است و مسلمانان را از این‌گونه اقدامات نهی کرد. به‌علاوه، علی علیه‌السلام در نهج‌البلاغه ، هرچند بر چشم‌زخم ، سحر و فال ، صحه نهاده، اما تطیّر (فال بد زدن) را مردود اعلام کرده است. منبع: کتاب الاصنام ابن‌کلبی، ج۱، ۴۷، ۵۹۶۱ · جن/سوره۷۲، آیه۶ · مائده/سوره۵، آیه۹۰ · ج۲، ص۴۴۲ · ج۱، ص۱۱۸ · ج۲، ص۹۶، طبقات · نهج البلاغة، خطبه ۷۹ · نهج البلاغة، حکمت ۴۰۰