خصاء: حکم نگاه کردن به نامحرم

بسیاری از خادمانِ مرد، به‌ ویژه آنان که در خانه‌ها و حرم‌سراها خدمت می‌کردند، اخته می‌شدند. شماری از مفسران خصی را از جمله مصادیق «غَیرِ اُولی الاِربَةِ مِنَ الرّجال» (مردانی که به زنان رغبت ندارند) در آیه ۳۱ سوره نور دانسته‌اند که به استناد آن حدّ پوشش زن نامحرم در برابر خصی کمتر از حجاب ضروری او در برابر مردان عادی خواهد بود. برخی فقها به استناد همین آیه نگاه کردن به زن نامحرم را برای خصیِ کهن‌سال و فاقد شهوت مجاز شمرده‌اند. البته به تصریح برخی دیگر منشأ تمایل جنسی در مرد، تنها وجود اعضای خاصی در جسم او نیست و اخصاء فقط کاهش‌دهنده این حس است نه از بین برنده آن. فرض فقدان هرگونه تمایل و امکان تمتع جنسی در خصی هم پذیرفته نیست. بر این اساس، شمول حکم این آیه بر خصی مناقشه‌پذیر است. منبع: ج۲، ص۳۰۳ · ج۵، ص۳۹۱، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵ · ج۳، ص۴۲۰، چاپ ابراهیم بهادری، قم ۱۴۲۰۱۴۲۲ · ج۸، ص۲۲، چاپ محمد حامد فقی، قاهره ۱۳۷۴ـ۱۳۷۸ · ج۷، ص۲۷، قم ۱۴۲۲ · ج۳۲، ص۷۴_۷۸، قم، مؤسسة احیاء آثار الامام الخویی، ۱۴۲۶/۲۰۰۵