خطابه (منطق): نوع در خطابه

در صناعت خطابه به هر مقدمه‌ای که بالقوه یا بالفعل جزء تثبیت باشد و در تثبیت استفاده شود، موضوع و به قوانینی که مقدمات خطابی از آن استخراج می‌گردد، نوع گفته می‌شود. نوع در خطابه به منزله موضع در جدل است ( (برای اطلاع از شباهت‌ها و تفاوت‌های خطابه و جدل رجوع کنید به صناعات خمس)، هرچه انواع جزئی‌تر باشند مفیدترند، زیرا استنباط و استخراج مقدمات خطابی از آن‌ها آسانتر خواهد بود. منطقدانان انواع متعلق به هریک از سه قسم خطابه یعنی مشاوره ، مشاجره و منافره را ذکر کردهاند. ازاینرو، شایسته است که خطیب درخصوص اقسام سه‌گانه خطابه، انواع یا قضایای کلی مرتبط با مقصود خود را آماده داشته باشد و در موقع مناسب آن‌ها را به کار گیرد تا خطابه او هدفش را تامین و مطلوب اقناعیاش را تثبیت کند. منبع: مقاله جدل، ج۱، ص۴۵۲۰ · کتاب ۱، ۱۳۵۸الف ۲۶ـ۳۵، Aristoteles, The works of Aristotle, vol۱ and ۲, in Great books of the Western world, ed Mortimer J Adler, vol۷ and ۸, Chicago: Encyclopaedia Britannica, ۱۹۹۳