خطیب شربینی، مغنی المحتاج، ج ۲، ص ۱۰۹. ابن رشد اندلسی، بدایة المجتهد، ج ۲، ص ۴۵۴؛ خطیب شربینی همان، ج ۲، ص ۱۱۸ و ۱۵۰. اما از نظر سایر فرق اهل سنت (غیر از حنفیه) (۱) سوگند از سوی اولیای دم برای اثبات قتل علیه جانی اقامه می شود. هر یک از آنان ( ۵۰ نفر) می گوید: «به خدایی که غیر از او خدایی نیست جانی ضربه زد و فلانی مرد یا به درستی که فلانی فلانی را کشت. چنانچه بعضی از اولیای دم از ادای سوگند خودداری کنند افراد باقی مانده از اولیای دم تعداد قسم باقی مانده را خواهند خورد؛ اما اگر همه ی اولیای دم نکول کردند یا اینکه قتل لوث نبود نه قرینه ظاهری در خصوص قاتل وجود دارد و نه عداوت ظاهری) (۲) قسم به متهم ارجاع می شود. در این صورت بستگان وی ۵۰ سوگند مبنی بر برائت متهم می خورند؛ ولی چنانچه متهم بستگان عاقله نداشته باشد، متهم ۵۰ سوگند خورده و از مسؤولیت بری خواهد شد.
رای مشهور فقهای شیعه با نظر اخیر با کمی اختلاف موافق است.(۳) همچنانکه از قول فقهای اهل سنت غیر از حنفی ها گفته شد، چنانچه قتل لوث نبود، قسامه به متهم ارجاع می شود که این نظریه با نظریه ی فقهای شیعه موافق نیست. فقهای شیعه به اتفاق نظر دارند که قسامه برای قتل همراه با لوث است و در غیر از مورد جای دارد (۴) به استناد مواد ۲۴۴ ۲۴۷ و ۲۴۸ قانون مجازات اسلامی (۵) نظریه فوق در سیستم حقوق کیفری ایران نیز پذیرفته شده است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
