خودداری پیمانکار از تحویل قطعی

در تبصره ی (۲) ماده ی ۴۱ شرایط عمومی پیمان آمده: «اگر پیمانکار در پایان دوره ی تضمین تعیین شده در ماده ی ۵ موافقت نامه، تقاضای تحویل قطعی کار را نماید، مکلف به رفع نواقص ناشی از کار خود که تا تاریخ تقاضای تحویل قطعی بروز کرده است م. ب. و تاریخ تقاضای پیمانکار، ملاک اقدامات مربوط به تحویل قطعی است. دین ترتیب، تا زمانی که پیمانکار به رفع نواقص در دوره ی تضمین دست نیازد اقدامات مربوط به تحویل قطعی معلق می ماند. منظور از اقدامات مربوط به تحویل قطعی چیست؟ چون از نظر پیمان، تحویل قطعی آخرین مرحله ی پایان کار پیمانکار محسوب می شود بنابر این نصف تضمین حسن انجام کار پیمانکار (موضوع ماده ی ۳۵ شرایط عمومی پیمان) پس از تحویل قطعی از سوی کارفرما آزاد میشود. از این است که شرایط عمومی پیمان در ماده ی ۳۵ چنین مقرر میدارد که: نصف تضمین حسن انجام کار پس از تصویب صورت وضعیت قطعی طبق ماده ی ۴۰ و نصف دیگر آن پس از تحویل قطعی با رعایت مواد ۴۲ و ۵۲ مسترد می گردد. از بند (الف) و (ب) ماده ی ۵۲ شرایط عمومی پیمان به وضوح میتوان دریافت که نصف تضمین حسن انجام کار تا تحویل قطعی باید نزد کارفرما باقی بماند. در این صورت اگر پیمانکار وفق تبصره ی (۲) ماده ی ۴۱ شرایط عمومی پیمان در پایان دوره ی تضمین در ماده ی ۵ موافقت نامه تقاضای تحویل قطعی کار را نکند و عمداً یا در اثر مسامحه به این تکلیف خود عمل ننماید در صورت وجود عیب و نقص در کارها کارفرما ناگزیر از اعمال ماده ی ۴۲ شرایط عمومی پیمان خواهد بود و در نتیجه هزینه ی رفع معایب را به اضافه ی ۱۵ درصد از محل تضمین حسن انجام کار پیمانکار محاسبه و برداشت خواهد کرد. نظر به این که در تبصره ی (۲) ماده ی ۴۱ شرایط عمومی پیمان مدت معینی برای رفع نواقص موضوع پیمان در دوره ی تضمین برای پیمانکار پیش بینی نشده معلوم نیست کارفرما تا کی می تواند پیمانکار را وادار به انجام تکلیف وی در برطرف کردن نواقص کند؟ اما این مدت در ماده ی ۴۲ شرایط عمومی پیمان همان ۱۵ روزی است که پیمانکار باید پس از ابلاغ کارفرما شروع به رفع معایب و نواقص کند. و در صورتی که پس از مهلت یاد شده پیمانکار به تکلیف خود عمل نکند خود ناچار از رفع نواقص خواهد شد و پس از صرف هزینه برای رفع نواقص و اضافه کردن ۱۵ درصد بر آن، کارفرما باید گواهی تحویل قطعی را برای پیمانکار صادر کند.