خوردن مال یتیم: نگهداری یتیم

نبی مکرم اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) می‌فرماید: «خیرُ بیوتِکُم بیتُ فیهِ یتیمٌ یُحسَنُ الیهِ و شَرُّ بُیوتِکُم بیت یُساءُ الیهِ؛ بهترین خانه‌های شما، خانه‌ای است که در آن یتیمی مورد احسان و عطوفت باشد، و بدترین خانه‌ها خانه‌ای است که در آن به یتیمی بدرفتاری و ستم شود.» و یا در جای دیگر می‌فرماید: «مَن عالَ یتیماً حتی یَستغنَی اَوجَبَ اللهُ له بذلکَ الجنهَ؛ کسی که یتیمی را در خانه خود نگاه دارد و از هر جهت در پرورش او بکوشد، تا دوران کودکیش سپری می‌گردد و از سرپرستی بی نیاز شود، خداوند بهشت را بر او واجب می‌کند.» رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) می‌فرماید: «مَن کَفَّلَ یتیماً من المسلمینَ فَاَدخلهُ الی طعامِهِ و شرابِهِ ادخلَهُ اللهُ الجنهَ الا ان یعملَ ذنباً لا یُغفرُ؛ کسی که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد و او را به خانه خود ببرد و در خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها شریک خود نماید البته پاداش او بهشت است، مگر آنکه، گناه غیر قابل بخششی مرتکب شده باشد.» «عن النبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) انَّهُ قال مَن مَسَحَ راسَ یتیمٍ کانت لَهُ بِکُلِ شعرهٍ مَرّت علیها یَدُهُ حسناتٌ؛ کسی که دست نوازش و محبت بر سر یتیمی بکشد، به عدد هر موئی که از زیر دستش گذشته، خداوند پاداش چندین حسنه به او عنایت می‌فرماید.» قال علی (علیه‌السّلام): «ادِّبِ الیتیمَ ممّا تؤدّبُ منهُ ولدک و اضربهُ مما تَضرِبُ منه ولدکَ؛ منبع: مستدرک‌الوسائل، ج۲، ص۴۷۴ · تحف العقول، ص۱۹۸ · مستدرک‌الوسائل، ج۲، ص۴۷۳ · مستدرک‌الوسائل، ج۱۵، ص۱۲۲ · وسائل‌الشیعه، ج۲۱، ص۴۷۹