خوردن مال یتیم: کودکان بی‌سرپرست

مکرر اتفاق می‌افتد که پدران و مادران در جریان جنگ یا به صورت عادی از دنیا می‌روند و کودکان خردسالی از آنان باقی می‌ماند که باید در اجتماع نگهداری و تربیت‌شوند و با پرورش صحیح عضو مفیدی برای جامعه فردا باشند در قوانین کشورهای جهان برای این قبیل از کودکان مقرراتی وضع شده و موسسات مخصوصی از آنان نگه‌داری می‌کنند، اسلام نیز در تعالیم قانونی و اخلاقی خود درباره یتیمان دستورهای دامنه‌داری برای پیروان خود دارد که آنان را در انجام وظائف لازم راهنمایی فرموده است. اگر کودک یتیم از ارث پدر یا مادر مالی دارد، شخصی که به عنوان سرپرست از طرف مقام صلاحیت‌دار حکومت اسلامی تعیین شده است، مصارف لباس و مسکن و مخارج زندگی او را از مال خود کودک می‌پردازد و اگر کودک فقیر و بی‌بضاعت باشد، خزانه‌دار دولت اسلام موظف است مصارف او را تقبل نماید و طبق قانون مالی اسلام، زندگی یتیمان از در آمدهای مختلف، قابل تامین است؛ ولی مطلب قابل ملاحظه این است که سعادت یتیمان را تنها در تامین زندگی مادی و تهیه غذا و لباس و مسکن نمی‌داند. یتیم یک انسان است و باید تمام جهات معنوی و ویژگی‌های فردی او احیا شود. یتیم باید از نوازش‌ها و محبت‌ها، از تادیب‌ها، تشویق‌ها و تربیت‌هایی که یک کودک در دامن پدر و مادر از آن بهره‌مند است، برخوردار باشد. یتیم مانند یک بره نیست که صبح با گله، به چراگاه برود و شب برگردد او یک انسان است و علاوه بر مراقبت‌های جسمی و تغذیه بدنی به ارضای تمایلات روحی و تغذیه روانی نیز احتیاج دارد.