د ادله قاعده تسبیب

دلیل چهارم قاعده غرور همانهایی هستند که در مورد قاعده تسبیب گفته شد و در مورد قاعده غرور هم می توانند مستند باشند، ولی باید توجه داشت که بین قاعده غرور و قاعده تسبیب به رغم تشابهات فراوان اختلافات زیادی وجود دارد. حاکمیت قاعده تسبیب جایی است که بین سبب و مباشر اراده و اختیاری فاصله نیندازد و چنانچه بین مسبب و عمل یک اراده فعال وجود داشته باشد، مورد یقیناً از موارد تسبیب نخواهد بود، بلکه از جمله موارد حاکمیت قاعده غرور است. مثلاً وقتی شخصی دیگری را با عملش و بدون خدعه گول می زند، شخص گول خورده به هر حال با اراده و قصد و اختیار این کار را می کند و در این جا قاعده تسبیب دخالت ندارد؛ زیرا در قاعده تثبیت ، فعل باید مستند به سبب باشد و فاعل مختاری بین مسبب و عمل فاصله نیندازد. ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. حاکمیت قاعده تسبیب جایی است که بین سبب و مباشر اراده و اختیاری فاصله نیندازد و چنانچه بین مسبب و عمل یک اراده فعال وجود داشته باشد، مورد یقیناً از موارد تسبیب نخواهد بود، بلکه از جمله موارد حاکمیت قاعده غرور است. مثلاً وقتی شخصی دیگری را با عملش و بدون خدعه گول می زند، شخص گول خورده به هر حال با اراده و قصد و اختیار این کار را می کند و در این جا قاعده تسبیب دخالت ندارد؛ زیرا در قاعده تثبیت ، فعل باید مستند به سبب باشد و فاعل مختاری بین مسبب و عمل فاصله نیندازد. مثال جایی که هر دو قاعده قابل اعمال است، آن جا است که طبیبی برای معالجه مریض به وی دستور می دهد از دارویی استفاده کند و آن دارو تصادفاً س طبیب، مغرور شده و چون فعل طبیب او راگول زده، قاعده غرور حاکم است و طبیب از ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. مثال جایی که هر دو قاعده قابل اعمال است، آن جا است که طبیبی برای معالجه مریض به وی دستور می دهد از دارویی استفاده کند و آن دارو تصادفاً س طبیب، مغرور شده و چون فعل طبیب او راگول زده، قاعده غرور حاکم است و طبیب از