بنابراین تسخیر عمل را بهوسیلهی تخیل ارائه میدهد. بازگشت به گذشته از طریق تداعیهای آزاد خاطرهها و تصورات و گفتوگوها صورت میگیرد و دو دنیا در کنار هم و تو در توی هم تصویر میشود. درحالیکه پیرنگ انتخاب خاص و بازآفرینی حوادث است. در هر دو حال خصیصهی ممیز آن، این است که به طبع و حسهای پنجگانهی خواننده توسل میجوید و فایدهمند است. داستانهای بزرگ خواننده را برمیانگیزند که فکر کند؛
منبع: جمال؛ تهران، انتشارات علمی، ۱۳۸۲، چاپ چهارم، ص ۲۵ · جمال؛ تهران، انتشارات آیهی مهر، ۱۳۸۳، چاپ اول، ص ۱۲۵ · ادوارد مورگان؛ ترجمهی ایراهیم یونسی، تهران، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۵۲، چاپ اول، ص ۳۶ · جمال؛ تهران، انتشارات علمی، ۱۳۸۲، چاپ چهارم، ص ۲۶ · فدوی؛ تهران، انتشارات نگاه، ۱۳۸۶، چاپ اول، ص ۶۳ · ناصر، تهران، انتشارات آبانگاه، ۱۳۸۰، چاپ اول، ص ۴۸
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
