دانش‌های حدیثی: پدیده‌های نو در عرصه حدیث پژوهی

از این امر که بگذریم، در دوره معاصر با پدیده‌هایی دیگر در عرصه‌های حدیث پژوهی مواجه هستیم که در گذشته مطرح نبودند و عالمان امروز، بدانها توجه کرده‌اند: ۳. ۱ - روشمند بودن پژوهش تلاش روشمند در پژوهش و تدوین تاریخ حدیث. بررسی تحولاتی که بر حدیث گذشته است، اسباب و علل افزایش و کاهش در حدیث، مناهج تحقیق و روش‌های خاص محدثان، و... اموری هستند که توجه تامی در این برهه بدانها شده است. تاریخ السنة المشرفة ، اکرم ضیاء العمری؛ تاریخ حدیث شیعه ، مجید معارف؛ تاریخ عمومی حدیث ، مجید معارف؛ این قبیل آثار ، به صورت الفبایی یا موضوعی، به صورت تجریدی یا تطبیقی، اصطلاحات به کار رفته در رشته‌های حدیث را بررسی کنند. ۳. ۴ - تدوین اجازات محدثان گردآوری و تدوین اجازات محدثان. المسلسلات فی الاجازات ؛ الوجیز فی ذکر المجاز و المجیز ؛ ۳. ۵ - پاسخ به پرسشهای جدید حدیثی پرسش‌های جدی و جدیدی که رویاروی حدیث و سنت قرار گرفته‌اند نیز در خور درنگ‌اند؛ اینک، ب. ت. ب. عرصه‌های گشوده شده در برابر حدیث و دانش‌های گذشته و رایج، چگونه باید دانش‌های حدیثی را طراحی کرد که ضمن حفظ ارتباط منطقی میان شاخه‌ها و اجزا، بتوان فراگیری (جامعیت) آنها را نیز حفظ کرد؟