در حالت (ب»

در حالت (ب»، اصل تکلیف روشن است و متعلق تکلیف یا مکلف به که در واقع، همان اجرای تکلیف است، مورد شک و تردید قرار می گیرد. گاهی اصل تخیر و زمانی اصل احتیاط حاکم است. اجرای اصل تخیر در مورد دوران امر بین محضورین است؛ یعنی آنجا که مکلف نمیتواند با انجام دادن همه همه شقوق متعلق تکلیف، وظیفه واقعی را به طور یقین ادا کند؛ ولی مجرای اصل احتیاط جایی است که جمع شقوق به منظور ایفای تکلیف میسر است. مثالهای زیر مطلب را روشن خواهد کرد.