در قانون مدنی واژه های ثمره حاصل محصول) نما» و «منفعت به

۱۳۷ در قانون مدنی واژه های ثمره حاصل محصول) نما» و «منفعت به کار گرفته شده است. کوشش در پیدا نمودن تفاوت این واژه ها و ملاک و ضابطه دقیقی که تفاوت واژه ها را از دید مدونین فاضل قانون مدنی روشن کند نباید به نتیجه مشخصی برسد؛ زیرا در مواردی برخی واژه های یاد شده در قانون مدنی نیز به جای دیگری به کار رفته است؛ برای نمونه اگرچه در ماده ۱۵ ق.م. ثمره و حاصل برای منافعی به کار رفته که چیده یا درو میشوند اما ثمره» در ماده ۷۸۶ همان قانون در معنای عام منفعت و نماه نیز در ماده ۲۸۷ آن در همین مفهوم عام منفعت بکار رفته است؛ در حالی که در ماده ۳۳ همان قانون در مفهوم محصول به کار رفته است. با این همه می توان پذیرفت که واژه منفعت که جد جمع آن، منافع» است در مفهوم اعم آن می تواند ثمره، حاصل، محصول و نما را که در مفهوم اخص خود به کار رفته باشند در برگیرد. ۹۲۸ در قانون اجرای احکام مدنی واژه شماره» و «نما» و «حاصل به مفهوم حاصل ملک به کار نرفته و تنها واژه های محصول» و «منافع»، «اجور» و «عوایده به کار رفته است. واژه منافع از جمله ب. ت. ب. مواد ۴۴ ۱۰۳ و ۱۰۶ قانون یاد شده در مفهوم اعم به کار رفته که محصول و عواید را نیز در بر می گیرد. پس میتوان پذیرفت که واژه منافع» در قانون مدنی و نیز قانون اجرای احکام مدنی به مفهوم اعم به کار رفته که حاصل محصول»، «نما» و «عواید» را در بر می گیرد.