در ماده ۲۶ قانون یاد شده

در ماده ۲۶ قانون یاد شده، قانونگذار اختراع و اکتشاف را قابل ثبت دانست. بهره از ترکیب اختراع و اکتشاف در چند مورد از سوی قانونگذار نباید موجب این برداشت نادرست شود که این دو ماهیت حقوقی یکسانی دارند. منظور قانونگذار در بکارگیری واژه اکتشاف یک فعالیت اختراعی بوده است. اگر اکتشاف را به معنای پدید آوردن شیء جدید بدانیم می توان آن را مترادف با کلمه اختراع تلقی و قابل ثبت دانست. ولی اگر اکتشاف را معنای کشف چیزهایی بدانیم که در جهان طبیعت وجود دارد بدیهی است که این یک عمل اختراعی به حساب نمی آید. شناخت یک عنصر موجود در طبیعت با فعل و انفعال ابتکاری حاصل فعالیت فکری دو فرآیند متمایز از هم است. بر این اساس برگرفته از اسناد بین المللی مرتبط اکتشاف به شناخت پدیده ها مقررات و خواص عالم ماده که تا پیش از آن ناشناخته بود بر می گردد. برای آنکه حاصل فعالیت فکری آفریننده در بردارنده عنوان اختراع باشد بایستی شرایط و ویژگی های ضروری آن را داشته باشد تا قابلیت شناسایی و ثبت پیدا کند. شرایط ماهوی لازم برای ثبت اختراع عبارتند از: نوآوری جدید بودن)، گام ابتکاری و کاربرد صنعتی.