در میان فقها و مفسرین اهل سنت نیز غیر باغ و لاعاده

در میان فقها و مفسرین اهل سنت نیز غیر باغ و لاعاده معنا و مفهوم متفق علیهی نداشته، نظریات مختلفی در این خصوص مطرح شده است. زجاج، لغوی و نحوی معروف معتقد است که اصل معنای بغی» قصد فساد است و عاد هم مشتق از عدوان بوده و عدوان به معنای ستم و تجاوز از حد است. مراد از باغی در آیه ی مورد بحث کسی است که بیشتر از حاجت خود از محرمات مذکور تناول کند و عادی هم کسی است که با وجود امکان دسترسی به مأکولات دیگر اقدام به أکل محرمات نماید. امام مالک بغی و عدوان را خروج بر امام دانسته است. سید سابق از علمای معاصر کسی را باغی میداند که بر دیگری ظلم و ستمی نموده و با ترجیح نفس خود بر دیگری و خوردن میته سبب تلف نفس او در اثر شدت گرسنگی می شود، و عادی را متجاوز از حد گرسنگی یا متجاوز از حد سدرمق می داند. با این حال، جمهور فقهای اهل سنت بغی را اکل میته در غیر موارد حاجت و عدوان را تجاوز از حد ضرورت و نیاز دانسته اند (۱)