در کتاب جامع الشتات مرحوم محقق قمی در موردی که شخص مجبور

در کتاب جامع الشتات مرحوم محقق قمی در موردی که شخص مجبور به مصالحه ای می شود که چاره ای نداشته و طرف قرارداد او را در این وضعیت قرار داده است، نظری بیان شده که حکایت از عدم اعتبار قرارداد صلح دارد. هرگاه مقدور میشده که به مرافعه حاکم شرع طی دعوا بکنند و نکرده باشد و به جهت سهولت امر مصالحه کرده باشند، ظاهر این است که ص صحیح باشد و همچنین هر گاه مدعی علیه گردنکشی آن مرافعه نداشته است و کوتاهی از مدعی شده شد باشد. اما اگر فرض صورتی بشود که مدعی بر این معنی مجبور شده باشد پس در صحت آن اشکال است ۱۱۸ و در جای دیگر این کتاب آمده است و گاه است ۹۱۷ - ماده ۱۷۹ قانون دریایی ایران می گوید هر قرارداد کمک و نجات که در حین خطر و تحت تأثیر آن منعقد شده و شرایط آن به تشخیص دادگاه غیر عادلانه باشد. ممکن است به تقاضای هر یک از طرفین به وسیله دادگاه باطل یا تغییر داده شود. ۹۱۸ - قمی، میرزا ابو القاسم جامع الشتات جلد سوم چاپ موسسه کیهان چاپ اول ۱۳۷۱، صص ۹۱ که آنچه صلح کرده است. از برای ضرر از جان پامال یا عرض خود کرده باشد و این را تراضی نمی گویند بلکه اکل مال است به باطل... در هر صلحی حکم به صحت و لزوم میشود تا معلوم شود فساد آن مثل جایی که دانسته، حق مدعی را انکار کرده و صلح کرد. در آنجا صلح در اول امر که معلوم نشده، محکوم به صحت است از طرفین و بعد از آنکه معلوم شد، محکوم به بطلان است.