درخواست دستور فروش املاک مشاع

طبق ماده ۴ قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب ۱۳۵۷ و ماده ۹ آیین نامه قانون افراز و فروش املاک مشاع، در صورتی که ملکی به موجب تصمیم قطعی غیرقابل افراز تشخیص داده شود با تقاضای هر یک از شرکا به دستور دادگاه شهرستان فروخته می شود. حال ممکن است که احدی از شرکا چنین درخواستی را تقدیم دادگاه نماید. در خصوص اینکه دادگاه می بایست وقت رسیدگی تعیین و در راستای اصل تناظر اصحاب دعوا را دعوت نماید یا وقت رسیدگی در این خصوص نیاز نمی باشد اختلاف نظر وجود دارد که برخی قائل به تعیین وقت رسیدگی و برخی قائل به عدم تعیین وقت رسیدگی می باشند. بنابر نظری که قائل است وقت رسیدگی نیاز نمیباشد دادگاه باید از باب احتیاط با اداره ثبت اسناد و املاک مکاتبه و استعلام نماید که آیا رایی که جزء ضمائم دادخواست پیوست شده است مبنی بر اینکه ملک غیر قابل افراز هست قطعی شده یا خیر بعد از اینکه دادگاه چنین استعلامی را اخذ نمود، از دو حالت خارج نیست یا ملک قابل افراز نبوده در چنین صورتی دادگاه رای به دستور به فروش ملک مشاع صادر می نماید و یا ملک قابل افراز بوده که در چنین صورتی دادگاه حکم به رد درخواست فروش صادر می نماید که در ادامه به نمونه قرارهایی در این زمینه اشاره میشود.