درستی گروه نخست را شاهد ممتازی که قانون معین کرده است تصدیق

درستی گروه نخست را شاهد ممتازی که قانون معین کرده است تصدیق می کند. پس ادعای نادرستی آنها به منزله نسبت دادن دروغگویی و تزویر به مأمور رسمی است و تنها از راه ادعای جعلیت امکان پذیر است. لیکن در گروه دوم مأمور رسمی آنچه را به او اعلام شده است در سند آورده و از خود چیزی بر آن نیفزوده است، پس چگونه می توان ادعا کرد که نسب دروغگویی به اعلام کننده نیاز به ادعای جعل دارد؟ در واقع، آنچه به سند رسمیت می بخشد گواهی مأمور رسمی است، وگرنه اعلام به او بر اعتبار گفته های اشخاص نمی افزاید و از نظر منطقی بین این گفته ها و آنچه در اسناد عادی نوشته میشود تفاوتی وجود ندارد. بنابراین اگر ادعا شود که ولادت طفل به گونه ای که در شناسنامه آمده است، به مأمور ثبت احوال اعلام نشده یا او اعلام اشخاص را تحریف کرده است برای اثبات چنین ادعایی باید بار تشریفات ادعای جعل را به دوش گرفت. ولی هرگاه کسی اظهار کند که اعلام کننده در اثر اشتباه یا به عمد کولن و کاپیتان ولا موراندیر، ج ۱، ش ۷۴۵ و ۱۲۴۹ - ریپروبولانژه، ج ۱، ش ۱۰۵۲ - مارتی و رینو، ج ۱، ش ۴۶۷ - مازو دروس حقوق مدنی ج ۱، بخش ۱ ش ۴۱۴ و ۵۲۳ - پلنیول و ریپر، ج۲۰ به وسیله رواست، ش ۷۴۲، ج ۱ به وسیله ساواتیه، ش ۲۰۲ و ۲۰۳.