دستور موقت در امور خانواده

در مقررات ناظر بر خانواده تنظیم روابط زن و شوهر و مناسبات بین ایشان و فرزندان تعداد قابل توجهی از دستورات موقتی و قرارهای تامینی را در قالب انجام عمل معین و منع از انجام امری می توان ملاحظه کرد. دادگاه خانواده بواسطه صلاحیت رسیدگی در اصل موضوع اختلاف قرارهایی شبیه به دستورات موقتی مذکور در ماده ۲۵ CPR برای مدت مشخص صادر می نماید. از این دست؛ قرار اقامت ، قرار نظارت موقت و قرار مراقبتی موقت را می توان نام برد. تصمیمات موقتی بر مبنای قانون کودکان ۱۹۸۹ به هدف پیشگیری کیفری و پرهیز از صدمات روحی و جسمی به کودکان اتخاذ میشود. صدور یک تصمیم موقتی با موضوع انجام عمل معین در موضوع نفقه ، فرزند خواندگی و غیره تحت صلاحیت دادگاه خانواده یا دادگاه مجستریت معمول و رایج است.