دستور پرداخت موقت

موضوع دیگر دستور موقت در سیستم دادرسی مدنی انگلستان؛ پرداخت موقت به نفع متقاضی است. آیین دادرسی کلی پرداخت های موقت در بند 6 ماده ۲۵ CPR آمده است. اما شرایط لازم برای اتخاذ این تصمیم در بند ۷ ماده ۲۵ آمده است. از جمله این شرایط عبارتند از: ۱ خوانده دعوی مسئولیت پرداخت خسارات یا هر مبلغ دیگری را به خواهان پذیرفته باشد. ۲ خواهان رایی را علیه خوانده بابت خسارات که باید مورد ارزیابی قرار گیرند یا بابت مبلغی پول اخذ کرده باشد. ۳ جز در مورد بند ۲ محقق شود که اگر ادعا در مرحله دادرسی مطرح شود خواهان می تواند رایی را در ماهیت نسبت به مبلغی پول علیه خوانده دعوی اخذ کند. ۴ دادگاه به وجود مسئولیت خوانده متقاعد شود. با این حال دادگاه مطابق بند ۸ ماده ۲۵ CPR اختیاراتی در قبال دستور پرداخت دارد از جمله میتواند آن را تعدیل کند یا دستور پرداخت تمام یا قسمتی از پرداخت موقت را صادر کند یا اساساً موضوع را تغییر داده یا باطل نماید. در این نوع دستور موقت دادگاه می خواهد از محل پرداخت موقت، خواهان را که دلایل موجود حکایت از توفیق وی در دادرسی دارد، کمک کند تا بتواند اوضاع مالی خود را بهبود بخشد و هزینه های اولیه را تامین کند. به موجب ردیف ۱۹ از بند ۱ ماده ۲۵ CPR دستور پرداخت توسط خوانده بابت هرگونه خسارت، بدهی یا مبالغ دیگر غیر از هزینه های دادرسی صادر می شود.