دعاهای امام سجاد: الگو گیری از معصومین

انسان هنگامی که در این دنیای پهناور و پر از مخاطره، احساس، ضلالت ، و تاریکی پا به عرصه هستی می‌نهد، و خود را در مسیری سراسر ابهام و اغتفال و سردرگمی می‌یابد، همواره با فطرت و قلب سلیم خود به دنبال روزنه‌های امید و چراغ‌های هدایت و نور می‌گردد. زندگی سراسر نور، افتخار و سرشار از برکت و رحمت و هدایت پیشوایان معصوم و حجت‌های الهی (علیهم‌السّلام) بر روی زمین چنان امید و عشقی را در دل آدمیان حقیقت جو ایجاد می‌نماید و چنان حرکتی به سوی هدایت ایجاد می‌کند که همگان بر سر این سفره هدایت متنعم شده و در مسیر هدایت، با پیروی از سیره عملی و دستورات اهلبیت عصمت و طهارت (علیهم‌السّلام) می‌توانند به اوج کمال و معرفت و سعادت دست یابند. البته توجه به این نکته لازم است که معصومین (علیهم‌السّلام) هر کدام در طول حیات نورانی خود به اقتضای زمان و شرایط خود به گونه‌ای عمل کرده‌اند که الگوپذیری ب. ت. ب. این شرایط، مسیر هدایت را بسیار آسان و پرمعنی می‌نماید. اما برخی ناآگاه با افزودن پسوند نابجای «بیمار» به نام این بزرگوار، چهره‌ای همیشه بی حال و بی نشاط و عزلت گرفته از او ساخته‌اند. این القاب و صفات هر یک، نشان دهنده مرتبه‌ای از کمال و درجاتی از ایمان و مرحله از اخلاص و تقوی و معرفت و شناخت والای آن حضرت نسبت به حضرت حق جل و اعلی است. مورد بررسی و تحقیق قرار داد و به سیره عملی و گفتاری آن حضرت که برگرفته از نهانی عمیق و الهی و معنوی بود پی برد، اما ب. ت. ب. اختصار این نوشتار، به بعد فرهنگی زندگی آن حضرت خصوصا سیره آن حضرت در مساله دعا و عبادت اشاره می‌نماییم. منبع: سیمای حماسی امام سجاد، ص۷، نشرمطهر، ۱۳۸۰، چ اول · ص۳۲۴، نجف، مطبعة الحیدری، ۱۳۸۳ ق · سیره پیشوایان، ص۲۳۵ و ۲۳۶، موسسه امام صادق، ۱۳۷۲ · زندگانی علی بن الحسین، ص۷، دفتر انتشارات اسلامی، چ سوم، ۱۳۷۰ · زندگانی علی بن الحسین، ص۸ (با اندکی تلخیص) · سیره عملی و علمی امام سجاد، ص۷۱، نشر نجبا، ۱۳۸۱