دعوای جبران خسارت ناشی از تقصیر یا اشتباه قاضی ادعای تقصیر یا

دعوای جبران خسارت ناشی از تقصیر یا اشتباه قاضی ادعای تقصیر یا اشتباه قاضی را در مهلت مزبور نزد دادگاه عالی انتظامی قضات اقامه نکند و رسید آن تسلیم دادگاه حقوقی نشود، دادگاه عمومی حقوقی قرار رد دعوای جبران خسارت را صادر خواهد نمود. برای مثال چنانچه شخصی به ادعای تقصیر و یا اشتباه قاضی در صدور رأی متحمل خسارت شده و علیه قاضی صادر کننده رأی یاد شده در دادگاه عمومی حقوقی تهران دعوای خسارت اقامه کند، چون رسیدگی به دعوای خسارت مزبور منوط به اثبات تقصیر و تخلف قاضی طرف دعوا در دادگاه عالی انتظامی قضات است بنابراین نخست لازم است تا دادگاه عمومی حقوقی تهران در اجرای ماده ۱۹ ق.آ.د.م قرار اناطه صادر نماید. در نتیجه چون رسیدگی به دعوای مطالبه خسارت در دادگاه عمومی حقوقی، منوط به اثبات ادعایی است که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه دیگری یعنی دادگاه عالی انتظامی قضات است رسیدگی به دعوای خسارت تا اتخاذ تصمیم از مرجع صلاحیتدار دادگاه عالی انتظامی قضات متوقف می گردد. همین ترتیب در وضعیت عکس نیز صادق است؛ یعنی خواهان دعوای خسارت بدون آن که پیشاپیش به دنبال طرح دعوای خسارت علیه قاضی در دادگاه عمومی حقوقی برود، در وهله اول شکایت انتظامی خ. ر. ب. دادگاه عالی انتظامی قضات تقدیم می کند و در صورت موفقیت در تحصیل رای علیه قاضی مزبور، آن را مستند دعوای خسارت خود نزد دادگاه عمومی حقوقی خواهد نمود. این ترتیب اگر چه همواره منتهی به صدور حکم خسارت علیه قاضی نمیشود ولی از نقطه نظر تقضیر و تخلف قاضی خواهان دعوای خسارت را بی نیاز از ابراز دلیل دیگر می کند.