دکترین
دعوای واهی
دعوای واهی دعوایی است که بدون وجود مبنای قابل اعتنای حقوقی و با غرض یا سوء نیت از سوی خواهان اقامه می شود، به گونه ای که در ماهیت، حقی برای وی قابل تصور نیست. دعوای واهی از اشتباه قابل اغماض خواهان در تنظیم یا اقامه دعوا متمایز است و می تواند موجب تحمیل هزینه دادرسی، اتلاف وقت دادگاه و ورود خسارت به خوانده شود.
منبع: «چابک سازی دادرسی مدنی با ایجاد امکان اصلاح دادخواست در برخی دعاوی نادرست و تشدید اقدامات در مقابله با دعاوی واهی (بررسی مقررات دادرسی مدنی ایران و انگلیس)»، پژوهش های حقوق اقتصادی و تجاری، 1404
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.