دعوای واهی: مفهوم

در دعوای واهی ، مسئله صرفا ضعف ادله یا شکست خواهان در اثبات ادعا نیست. وصف واهی ناظر به دعوایی است که با غرض یا سوء نیت طرح شده و در ماهیت، حق قابل اعتنایی برای خواهان وجود ندارد. بنابراین، هر دعوای مردود یا غیر قابل استماعی را نمی توان دعوای واهی دانست. ممکن است خواهان دارای ادعایی قابل طرح باشد، اما در تنظیم دادخواست، تعیین طرف دعوا یا رعایت برخی الزامات دادرسی دچار اشتباه شده باشد. چنین اشتباهی بدون وجود سوء نیت، به تنهایی برای واهی دانستن دعوا کافی نیست. منبع: «چابک سازی دادرسی مدنی با ایجاد امکان اصلاح دادخواست در برخی دعاوی نادرست و تشدید اقدامات در مقابله با دعاوی واهی (بررسی مقررات دادرسی مدنی ایران و انگلیس)»، پژوهش های حقوق اقتصادی و تجاری، 1404