دعوای گروهی: شرایط

قاعده 23(a) برای تشکیل دعوای گروهی چهار شرط اصلی مقرر می‌کند: تعداد اعضای گروه باید به اندازه‌ای زیاد باشد که الحاق همه آنان عملی نباشد؛ مسائل حقوقی یا موضوعی مشترکی میان اعضا وجود داشته باشد؛ ادعاها یا دفاعیات نمایندگان گروه نسبت به ادعاها یا دفاعیات گروه نوعی باشد؛ و نمایندگان بتوانند منصفانه و به طور کافی از منافع گروه حمایت کنند. تحقق این شرایط به تنهایی کافی نیست و دعوا باید در یکی از انواع مقرر در قاعده 23(b) نیز قرار گیرد. در دعاوی علیه سیاست عمومی واحد، قاعده 23(b)(2) اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا هنگامی اعمال می‌شود که طرف مقابل بر مبنایی عمومی نسبت به گروه عمل کرده یا از عمل خودداری کرده باشد و حمایت منع کننده یا اعلامی درباره کل گروه مناسب باشد. منبع: «Aggregation and the»، Universal" Injunction"، 2026