دفاع قرآن از قرآن: عجز از آوردن مثل قرآن

بعضی از مشرکان گفته بودند که اگر بخواهیم می‌توانیم مانند این قرآن بگوییم. خداوند ادعای آنان را باطل دانسته و چنین توانی را در آنان انکار می‌نماید: «قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذا القرآن لا یاتون بمثله و لو کان بعضهم لبعض ظهیرا ؛ بگو (ای پیامبر ) اگر انسان و جن گردهم آیند تا مانند این قرآن بیاورند مانند آن نخواهند آورد، اگرچه بعضی از آنان برای بعضی دیگر پشتیبان باشد.» توضیح: قرآن فصیح و بلیغ است. نظم خاصی در آن به کار رفته است. آن هم در بالاترین سطح از بلاغت و نظم قرار دارد. معانی آن نیکو و جالب است. عبارات آن مهذب است یعنی الفاظ آن در مورد ارائه منظور نه زائد است و نه کم. تناقض در قرآن وجود ندارد. الفاظ نامانوس در آن نیست. معنی بی ارتباط در قرآن نیست. همه این امتیازات سبب شده که بزرگترین فصحا و بلغاء عرب از انشاء مانند قرآن عاجز باشند. منبع: تفسیر القرآن الکریم، ص۲۸۷ · اسراء/سوره۱۷، آیه۸۸ · مجمع البیان، ج۶، ص۲۹۰