دوست: دوستان خوب

دوست خوب کیست؟ از برجسته‌ترین ویژگی‌های دوست خوب و واقعی، آن است که با انسان، یکدل و یکرو باشد و هنگام نیاز، او را رها نکند. در گرفتاری به کمکش بشتابد و در غم و شادی و راحت و رنج ، با او هم دردی و مشارکت کند. دوست، هرگز دوست نخواهد بود، مگر آنکه در سه موقعیت، دوستش را نگهبان و پاسدار باشد: یک: در رنج و گرفتاری به کمکش بشتابد؛ دو: آبروی او را در غیاب او حفظ کند و سه: پس از وفاتش، با یادکرد او و استغفار برایش، به او نیکی کند.» دوست خوب، با ادعا و شعار شناخته نمی‌شود و باید در فراز و نشیب‌های زندگی که جوهره اشخاص در آنها نمود می‌یابد، دوست واقعی را شناخت. از این رو، اساس انتخاب دوستان شایسته باید معیارهای اخلاقی و انسانی باشد و به هر کسی نباید اعتماد کرد. اطمینان و اعتماد کردن به هر کس، پیش از آزمودن،نشانه ناتوانی است». حسدورزی دوست، از ناسالم بودن دوستی است». به هرحال، دوست گزینی پیش از آزمون و شناخت ، امری ناسنجیده و مایه پشیمانی است. ۱. ۱ - پیام متن ۱. یکرنگی، فریادرسی و حافظ آبرو بودن، از ویژگی‌های یک دوست خوب و شایسته به شمار می‌آید. ۲. قبل از انتخاب شخص برای دوستی باید وی را آزمود. منبع: ح۱۳۴، ج۱، ص۳۳۷ · ح۳۸۴، ج۱، ص۳۷۵ · ح۲۱۸، ج۱، ص۳۴۸