دوم، این روش در مقیاس با داوری می تواند ارزانتر و سریعتر باشد. زیرا، در این روش به جای رسیدگی های ترافعی، کارشناس به بررسی تخصصی و فنی تکیه میکند. نظریه یا حکم کارشناسی می تواند بنابه توافق طرفین به دو روش الزام آور و غیر الزام آور مورد استفاده قرار گیرد. چنانچه طرفین توافق کنند که حکم و یا نظریه ی کارشناس میان آنها الزام آور باشد بدین معناست که حکم کارشناسی به عنوان یک مکانیزم قطعی و نهایی حل اختلاف مورد استفاده قرار گرفته است و هیچ یک از طرفین پس از پایان رسیدگی نمی تواند از پذیرش حکم یا نظریه ی کارشناس سرباز زند. به طور معمول از حکم کارشناس به صورت الزام آور استفاده می شود یعنی به عنوان جایگزین داوری یا دعوای قضایی و به عنوان یک روش جهت حل برخی یا همه ی اختلافات میان طرفین.
گاهی نیز نظریه کارشناسی می تواند اثر الزام آور موقت داشته باشد. یعنی تا زمانی که طرفین درباره ی آن موضوع رسیدگی داوری را آغاز نکرده اند و رأی داوری، نظریه ی کارشناس را نقض نکند یا طرفین توافق جدیدی که متضمن شروط متفاوتی باشد منعقد ننمایند نظریه حکم کارشناس میان طرفین معتبر و لازم الاجراست.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
