دکترین
دومین رکن از ارکان مسئولیت مدنی فعل زیان بار است
دومین رکن از ارکان مسئولیت مدنی فعل زیان بار است. طبق قاعده، فعل زیانبار اصولاً باید تقصیر محسوب گردد تا شخص مسئول به شمار آید صفایی مسئولیت مدنی، ش ۸۹) فعل زیانبار لازم است نامشروع باشد. نامشروع بودن فعل زیان بار صریحاً به عنوان شرط مسئولیت مدنی در جایی نیامده است، اما می توان گفت نامشروع بودن عمل در مفهوم تقصیر مستتر است کاتوزیان مسئولیت مدنی، ج ۱، ش ۱۴۴).
وفق مواد ۹۵۱، ۹۵۲ و ۹۵۳ قانون مدنی تقصیر اعم است از تعدی و تفریط بنابراین تقصیر با فعل و ترک فعل محقق میشود. علل موجه یا رافع تقصیر در اثر وجود برخی شرایط فعل زیانباری که اتفاق می افتد مشروع و قابل توجیه میشود و در این صورت فاعل مسئولیتی ندارد؛ در این قسمت به این موارد می پردازیم ۱- حکم قانون و دستور مقام صالح قانونی بر اساس بند الف» و بند «پ» ماده ۱۵۸ قانون مجازات اسلامی، اگر کسی به حکم قانون فعلی انجام دهد که منجر به خسارت شود، مسئول نیست، مانند اینکه مأموری در راستای اجرای حکم و مقاومت م. ع. ب. ر. م. حکم را با توسل به اجبار اجرا نماید.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
