دیه بینی: در قانون

مطابق ماده ۵۹۳ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲) ، در صورتی ‌که شکستن استخوان بینی، موجب فساد بینی و از بین ‌رفتن آن شود، دیه کامل دارد و در صورت بهبودی بدون عیب و نقص، موجب یک ‌دهم دیه کامل و در صورت بهبودی همراه با عیب و نقص، موجب ارش است و در صورتی که کج ‌شدن یا شکستن استخوان بینی، منجر به فساد آن نشود، ارش ثابت می‌ شود. دیه از بین بردن بینی، معادل با دیه کامل است، ب. ت. ب. اینکه این از بین بردن می تواند به شیوه های مختلف از جمله فاسد نمودن آن نیز روی دهد، باید برای چنین حالتی نیز قائل به دیه کامل بود، منتها در خصوص لزوم پرداخت یک دهم دیه کامل در فرض جبران بدون عیب شکستگی استخوان بینی، عده ای به اجماع فقها استناد کرده اند، بر همین اساس گروهی معتقدند فاسد کردن بینی به وسیله شکستن، در فرض عدم امکان درمان، موجب دیه معادل 100 نفر شتر است، تعیین مصادیق انحراف و فساد را باید به عهده کارشناس این امر قرار داد. گروهی معتقدند شکستن بینی را نباید مصداق انحصاری این ماده دانست، بلکه باید هر عملی را که منتهی به فساد بینی شود و برای آن نیز دیه تعیین نشده باشد، از مصادیق عنصر مادی جرم فوق الذکر تلقی کرد، البته به نظر می رسد در خصوص مفهوم فساد بینی، میان حقوقدانان، اختلاف نظر و تردید وجود دارد. منبع: قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (همراه با فهرست تفصیلی عناوین مجرمانه)، ققنوس، 1389 · شرح قانون مجازات اسلامی(جلد دوم) (بخش دیات)، ققنوس، 1388