دیه زبان: در فقه

مستند شرعی این حکم را روایتی از امام باقر (ع) دانسته اند. فقها بر این باورند که بریدن همه زبان سالم یک فرد موجب دیه کامل و بریدن همه زبان یک فرد لال، موجب یک سوم دیه کامل است و بریدن بخشی از زبان لال نیز موجب دیه به نسبت مساحت می شود، لذا اگر کسی در اثر آسیب وارده به طور کامل، قدرت تکلم خود را از دست دهد و در ادامه، دیگری اقدام به بریدن تمام زبان لال او کند، جنایت اول موجب دیه کامل و جنایت ثانی، موجب یک سوم دیه است، چرا که دیه زبان لال، معادل ثلث دیه کامل است. منبع: قانون مجازات اسلامی در آیینه آرای دیوانعالی کشور (قسمت سوم) (قصاص عضو و دیه اعضا)، جنگل، 1388 · متون فقه (جلد چهارم)، خط سوم، 1381 · ترجمه مبانی تکملةالمنهاج (جلد دوم)، خرسندی، 1390 · کاملترین مجموعه محشای قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/02/01 (جلد سوم) (تطبیق با قانون مجازات اسلامی سابق، راه نوین، 1392