یکی از امتیازات ادیان این است که اگر هدفی عالی را برای انسان مشخص کرده و راه رسیدن به آن را ترسیم میکنند، الگو و نمونهای را نیز برای آن مشخص مینمایند تا با در نظر گرفتن سیره عملی او، و اقتدا و پیروی از او، انسانها بهتر بتوانند به سر منزل مقصود برسند، زیرا طبق نظر روانشناسان و روان کاوان، با الگوی کامل، بهتر میتوان انسانها را به حقّ و حقیقت وهدف راهنمایی کرد. خداوندمتعال پیامبر اسلام را الگوی خوبی برای مسلمین معرفی کرده میفرماید: «لَقَد کانَ لَکُم فِی رَسُولِ اللهِ اسوَةٌ حَسَنَةٌ»؛ بحث از امامت و خلافت بعد از پیامبر اکرم (صلّیاللهعلیهوآله) اگر چه از جهتی تاریخی است، ولی همین تاریخ صد اسلام است که انسان ساز است.
هیچ موقفی در هیچ جنگی نداشته است؟ یا مثل عمر بن خطاب که فرّار غیرکرار در جنگها بوده است. امت اسلامی احتیاج به الگوهایی جامع در بین بزرگان صدر اسلام دارد، که بتوانند محرّک آنان تا روز قیامت باشند. و مردم با خواندن مواقف و فضائل و کمالاتشان در راه آنان قرار گرفته، به حق و حقیقت نزدیک شوند. مگر نه این است که ماهاتماگاندی به عنوان الگو و نمونه ضد استعمار در شبه قاره هند مطرح است؟ مگر نه این است که دهقان فداکار به عنوان الگوی فداکاری و از خود گذشتگی در کتابهای کودکان مطرح میشود، تا از ابتدا کودکان با ترسیم موقعیت او در روح و روان و ذهنشان فداکار بار آیند.
چرا امت اسلامی در خواب است در حالی که دشمنان اسلام و مسلمانان بر بلاد آنان غلبه و سیطره پیدا کرده و دین و منابع مادی آنان را به غارت میبرد؟ مگر خداوند متعال در قرآن کریم نمیفرماید: «وَلَن یَجعَلَ اللهُ لِلکافِرِینَ عَلی المُؤمِنِینَ سَبِیلاً»؛ «اسلام بر هر دینی برتری دارد و هیچ دینی بر او علو و برتری ندارد. » چرا مسلمانان باید در خدمت به استعمار، حتّی بر ضدّ بلاد دیگر اسلامی سبقت گرفته و مسابقه دهند؟ چرا باید یک کشور اسلامی به خاطر خوش خدمتی به استعمار؛ به خاطر اشغال یکی از بلاد اسلامی به اشغاگر مدال افتخار عطا کند؟
چرا در خوابیم؟ چرا غافلیم؟ چرا ملت افغانستان با دهها سال انقلاب و شهادت صدها هزار بلکه میلیونها شهید ، به پیروزی نرسید؟ چرا ملت تاجیکستان با تقدیم دویست هزار شهید و دو میلیون آواره به پیروزی نرسید؟ ولی ملت ایران با تقدیم کمترین شهید در حدود شصت هزار ظرف یک سال، حکومت طاغوت ۲۵۰۰ ساله را برانداخت، این به جهت داشتن الگوهایی همانند علی (علیهالسّلام) و حسین (علیهالسّلام) بود. کدام کشوری میتوانست هشت سال جنگ را که از سوی استکبار و استعمار تحمیل شده بود، از همان اوایل پیروزی انقلابش تحمل کند و در نهایت، سرفراز از جنگ بیرون آید؟
آیا غیر از داشتن الگوهایی همچون حسین (علیهالسّلام) و اهل بیت پیامبر (صلّیاللهعلیهوآله) بود؟ آیا ب. غ. از داشتن الگویی هم چون اباالفضل العباس (علیهالسّلام) بود؟ این ادعا از من نیست که یک نفر شیعی هستم، بلکه این ادعای افراد و شخصیتهای بزرگ سیاسی و انقلابی برخی از کشورهای اسلامی است، که از بیتحرّکی امّتشان رنج میبرند. شیعه الگویی مثل علی (علیهالسّلام) دارد که معتقد است اگر به خاطر ربودن خلخال از پای زن یهودی ، انسان بمیرد جا دارد.
شیعه الگویی دارد مثل حسین بن علی (علیهالسّلام) که میگوید: «نه ظلم کن به کسی نه به زیر ظلم برو» کسی که میگوید: «هیهات منّا الذلة». کسی که میگوید: مرگ سرخ به از زندگی ننگین است». کسی که معتقد است به خاطر امربه معروف و نهی از منکر گاهی جان باید داد. بحث از امامت در حقیقت بحث از الگو در تمام زمینههاست: در زمینه عبادت، نظام خانواده ، وظائف فردی و اجتماعی، و... این الگوها هستند که آینده انسان را ترسیم کرده ورق میزنند.
و با ارتباط به خط امامت است که راه انسان از هر یک از دو طرف جدا میشود. امامت است که معیارها و شعارها را مشخص میکند. پس بحث از «امامت» و «غدیر» بحثی تاریخی و بی ثمر عقیم نیست، بحث روز است، بحثی است زنده که حیات جامعه اسلامی بلکه بشری به آن وابسته است. امامت امری است که با حقیقت و شالوده و روح انسانی ارتباط دارد. امامت مسیر و آینده انسان را روشن میکند، امامت مربوط به دنیا و آخرت انسان است، امامت حقیقتی است که در جای جای زندگی انسان تاثیر گذار است.
منبع: احزاب/سوره۳۳، آیه۲۱ · نساء/سوره۴، آیه۱۴۱ · بحار الانوار، ج۳۹، ص۴۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
