راعی (فقه سیاسی): استفاده از واژه رعیت برای مردم

و به همین معنا رعیت به مردم و امت رهرو اطلاق شده است مانند: «فَإِذَا أَدَّتْ الرَّعِیَّهُ إِلَی الْوَالِی» صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۳، خطبه ۲۱۶. «حَقُّ الْوَالِی عَلَی الرَّعِیَّهِ وَ حَقُّ الرَّعِیَّهِ عَلَی الْوَالِی» صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۳، خطبه ۲۱۶. «فَلَیْسَتْ تَصْلُحُ الرَّعِیَّهُ إِلاَّ بِصَلاَحِ الْوُلاَهِ» صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۳، خطبه ۲۱۶. ) ۴ - پانویس ۱. ↑ ورّام بن أبی فراس، أبو الحسین، مجموعة ورّام (تنبیه الخواطر و نزهة النواظر)، ص۶. ۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۳، خطبه ۲۱۶. ۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۳، خطبه ۲۱۶. ۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۳، خطبه ۲۱۶. ۵.