رای داوری تجاری بین المللی — در صورتی که ی

رای داور برابر بند ۱ ماده ۳۵ قانون داوری تجاری بین المللی بنا به اصل قطعی است و پس از ابلاغ به داد باخته بایستی به موقع اجرا گذاشته شود. در قانون مزبور نهاد تاخیر یا توقف اجرای رای داوری پیش بینی نشده است. اما بند ۲ ماده ۳۵ این قانون مقرر می دارد: در صورتی که ی. ا. ط. از دادگاه موضوع ماده ۶ این قانون درخواست ابطال رای داوری را به عمل آورده باشد و طرف دیگر تقاضای شناسایی یا اجرای آن را کرده باشد، دادگاه می تواند در صورت درخواست شناسایی یا اجرای رای مقرر دارد که درخواست کننده بطال تامین مناسب بسپارد. بنابراین باید نتیجه گرفت که برخلاف رای داوری داخلی که برابر مواد ۲۸۸ و ۴۹۳ ق.آ.د.م اصل بر قطعی بودن و لزوم اجرای آن و نیز فقدان اثر تعلیقی بر اعتراض به رای داوری است نسبت به رای داوری تجاری بین المللی در صورت همزمانی درخواست شناسایی یا اجرای رای داوری با درخواست ابطال آن دادگاه اختیار دارد تا با گرفتن تامین مناسب از داد باخته اجرای رای را به تاخیر اندازد. در بند ۲ ماده ۳۵ به واژه میتواند اشاره شده و به نتیجه عدم سپردن تامین از سوی داد باخته اشاره نشده است. روشن است که بر پایه این حکم دادگاه اختیار می یابد تا حسب تشخیص خود از متقاضی ابطال رای داوری تامین مناسب دریافت نماید یا نیازی به تکلیف این شرط به او نبیند. چنانچه برغم تشخیص به لزوم دریافت تامین، متقاضی ابطال تامین مورد نظر را ارثه ندهد، عملیات اجرا را ادامه دهد. این نتیجه اگرچه در این بند نیامده اما بدیهی است که نادیده گرفتن دستور دادگاه پیامدی به همراه دارد و آن اینکه بی توجهی دادباخته به دستور سپردن تامین درخواست ذینفع را به ترتب عملیات اجرا پذیرفتنی می سازد. افزون بر آن رای داوری در صورتی قابلیت اجرا می یابد که دادگاه صالح رای را پیرو درخواست ابطال یا درخواست شناسایی یا اجرا مشمول موارد مندرج در مواد ۳۳ و ۳۴ قانون مزبور تشخیص ندهد.