رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور — ب

مهلت یک سال مقرر در ماده ۲۸۶ قانون تجارت جهت استفاده از حقی که ماده ۲۴۹ این قانون برای دارنده برات یا سفته منظور نموده، در مورد ظهر نویس» به معنای مصطلح کلمه بوده و ناظر به شخصی که ظهر سفته را به عنوان ضامن امضاء نموده است نمی باشد زیرا ب. ت. ب. طبع ضمان و مسئولیت ضامن در هر صورت بنابر قول ضم ذمه به ذمه یا نقل آن در قبال دارنده سفته یا برات، محدودیت مذکور در ماده ۲۸۶ قانون تجارت درباره ضامن مورد نداشته بنابراین رأی شعبه بیست و سوم دیوان عالی کشور که بر این اساس صادر گردیده صحیح و منطبق با موازین قانونی است. این رأی طبق ماده واحده قانون مربوط به وحدت رویه قضایی مصوب ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است. این رأی از سوی صاحب نظران مورد نقد و بررسی قرار گرفته که یک نمونه از آن به شرح ذیل م. ب.: نقد و بررسی در این مقام ب. ت. ب. اظهارات و توضیحات مذکور لازم میداند که به لحاظ تنقیح بحث بدواً به اصل موضوع مورد اختلاف مطروحه در هیات عمومی دیوان عالی کشور و اظهار نظر در این خصوص و سپس به تجزیه و تحلیل نوع اختلاف امامیه با اهل سنت در مسئله عقد ضمان و نهایتاً به نقد اظهارنظرهای اعضای هیأت در این رابطه پرداخته شود. الف - در رابطه با اصل موضوع بحث با فرض اینکه شخصی ظهر سفته ای را صرفاً به عنوان ضامن به معنای مصطلح کلمه و مفهوم اصطلاحی آن امضا نموده باشد. آیا مشمول مقررات ماده ۲۸۶ اصلاحی قانون تجارت م. ب. یا خیر؟ یعنی دارنده سفته بعد از انقضای مهلت مقرر در ماده حق استفاده از مقررات ماده ۲۴۹ قانون مذکور و اقامه دعوا به طرفیت او را دارد یا خیر؟ ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. الف - در رابطه با اصل موضوع بحث با فرض اینکه شخصی ظهر سفته ای را صرفاً به عنوان ضامن به معنای مصطلح کلمه و مفهوم اصطلاحی آن امضا نموده باشد. آیا مشمول مقررات ماده ۲۸۶ اصلاحی قانون تجارت م. ب. یا خیر؟ یعنی دارنده سفته بعد از انقضای مهلت مقرر در ماده حق استفاده از مقررات ماده ۲۴۹ قانون مذکور و اقامه دعوا به طرفیت او را دارد یا خیر؟ ب. ت. ب. اینکه طبق فقه امامیه و قانون مدنی ماده (۶۹۸) بعد از اینکه ضمان طور صحیح واقع شد ذمه مضمون عنه بری و ذمه ضامن در قبال مضمون له ۱. ماده ۶۹۸ قانون مدنی: «بعد از اینکه ضمان به ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. ب. ت. ب. اینکه طبق فقه امامیه و قانون مدنی ماده (۶۹۸) بعد از اینکه ضمان طور صحیح واقع شد ذمه مضمون عنه بری و ذمه ضامن در قبال مضمون له ۱. ماده ۶۹۸ قانون مدنی: «بعد از اینکه ضمان به