ربا و تورم: دو محور اساسی

این بحث، دو محور اساسى دارد که یکى بر دیگرى بار است. ۱. هنگامی‌که پولى به دیگرى وام داده می‌شود، در واقع ارزش این زمانى آن پول وام داده می‌شود و در هنگام پرداخت بدهى، باید همین ارزش پرداخت شود و نباید رقم و عدد پول و اسکناس در نظر گرفته شود؛ زیرا که پولها، کاغذهاى اعتبارى و آیینه ارزش واقعى اند و هیچ گونه نقش استقلالى ندارند. ۲. زیرا انسانها پیوسته مقدارى از دارایى خ. ر. ب. پول تبدیل می‌کنند، تا بتوانند با آن چیزهایى که نیاز دارند، تهیه کنند، یا در هنگام ناگزیرى، از آن بهره برند و افزون بر این، دستمزد افراد و حقوق کارگران و کارمندان، در ابتدا، پول و کاغذهاى اعتبارى است. زیرا (من اتلف مال الغیر فهو له ضامن). هر کس مال دیگرى را تباه سازد ضامن است. یا چون دولت دولت است ضامن نیست؟ و همچنین آیا کسانى که از این بازار آشفته استفاده برند و ثروت بیندوزند، مالک آن پولها می‌شوند، یا باید آنها را به صاحبانش برگردانند؟ بارى بحث ضمان، پیامدهاى زیادى دارد که بحثهاى گوناگون و درازدامنى را می‌خواهد که در جاى خود، به آنها اشاره خواهد شد.