رباخواری از نگاه اسلام: سبب حرمت ربا

هشام بن حکم از امام صادق (علیه‌السّلام) از سبب حرمت ربا پرسید، آن حضرت فرمود: «اگر رباخواری حلال بود مردم تجارت (و کسب و کار و تولید) را رها می‌کردند، پس خداوند ربا خواری را حرام کرد تا مردم از حرام به سوی حلال و تجارت و خرید و فروش بروند، پس در میان مردم (فقط) ربا در قرض باقی ماند». قال الصادقُ (علیه‌السّلام): «اذا ارادَ اللهُ بقومٍ هلاکاً ظَهر فیهِم الرّبا»؛ امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: «اگر خداوند هلاکت و نابودی قومی را بخواهد، رباخواری در آنها پیدا می‌شود». امام صادق (علیه‌السّلام): فرمود: «رباخواری هفتاد در (به فساد و گناه ) دارد که ساده‌ترین آنها نزد خدا مثل کسی است که با مادر خود ازدواج کرده است». امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: «(گناه) یک درهم ربا نزد خداوند ازهفتاد مرتبه زنا با محرم خویش درخانه خدا ، بزرگتر (و سنگین تر) است». پس امام (علیه‌السّلام) فرمود: «اگر خداوند به من قدرت می‌داد گردن او را (با شمشیر ) می‌زدم». قال امیرالمومنین (علیه‌السّلام): «آکلُ الرّبا و موکلُهُ و کاتُبهُ و شاهداهُ فیهِ (فی الوزر) سواءٌ»؛ امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) فرمود: «ربا خوار (گیرنده) و دهنده ربا و نویسنده و شاهدان (قرار داد ربا)، در گناه مساوی‌اند». عن علی (علیه‌السّلام) قال: «لَعَنَ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فی الربا خمسهً: آکلهُ و موکلهُ و شاهدیه و کاتَبهُ»؛ امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) فرمود: «پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در ربا پنج نفر را لعنت کرد: رباخوار و ربادهنده و دو شاهد و نویسنده قرار داد ربا». منبع: مجمع البیان، ج۲، ص۲۰۸ · وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۲۷ · تفسیر قمی، ج۱، ص۹۳ · فروع کافی، ج۵، ص۱۴۷ · ج۳، ص۲۷۴ · وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۴۳۰ · ج۷، ص۱۱۹