ا

ا. شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، ج۱، پیشین، ص ۳۶۴. نمونه دیگر مورد مطالعه از مواردی است که در رویه قضایی به کرات مشاهده میشود و آن هم صدور قرار عدم استماع دعوا به جهت طرح دعوای رفع تصرف عدوانی به جای طرح دعوای رفع مزاحمت است. از جمله در پرونده کلاسه ۹۲۰۹۹۸۳۸۳۰۳۰۰۲۱۹ شعبه اول دادگاه عمومی بخش گندمان، آقای محمد علی ص دادخواستی به خواسته رفع تصرف عدوانی خوانده از حریم استخر آب خواهان جهت جمع آوری آب از چشمه تقدیم دادگاه و در توضیح عنوان کرد که خوانده در نزدیکی استخر وی مبادرت به ساخت استخری دیگر جهت جمع آوری آب از چشمه نموده و بدین وسیله باعث کاهش مقدار ورودی آب به استخر خواهان گردیده است. با توضیحات خواهان مشخص شد که خوانده در ملک خواهان اصلاً تصرف نکرده بلکه صرفاً در نزدیکی آن گودبرداری کرده است. در این مورد دادگاه طی دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۳۸۳۰۳۰۰۷۱۲ مورخ ۱۳۹۲/۱۱/۲۶ قرار عدم استماع دعوا صادر نمود با این استدلال که خوانده اصلاً در ملک خواهان تصرفی نکرده است و دعوا در شکل کنونی صحیح نیست و خواهان میتواند اعمال حق احتمالی خویش را وفق مواد ۱۳۶ و ۱۳۸ قانون مدنی درخواست نماید. با تجدید نظر خواهی خواهان شعبه اول دادگاه تجدید نظر استان چهارمحال و بختیاری طی دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۳۸۱۴۱۰۰۹۴۱ مورخ ۱۳۹۳/۱۲/۱۳ این دادنامه را عیناً تأیید نمود.