روایت سد الابواب (دیدگاه فریقین): ساخت مسجد مدینه

آن حضرت از شتر به زیر آمد و دستور داد مسجد مدینه را در آن محل بنا کنند. نقشه مجتمع مسجد و خانه‌های اطراف آن را پیغمبر شخصا طرح کرد. مقرر شد پی دیوارها با سنگ و گل و دیوارها با خشت و گل ساخته شود. پس دیوارها به عمق سه گز (ذراع، ارش) و ارتفاع آنها پنج و به قولی هفت گز بود که به بلندی قامت انسان می‌رسید. مسلمانان سنگ از سنگستان‌های اطراف مدینه می‌آوردند و در زمین مسجد خشت می‌زدند. رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مانند سایر صحابه سنگ می‌کشید و گل کاری می‌کرد. برای حفظ نمازگزاران از تابش آفتاب و ریزش باران ستون‌هایی از تنه نخل برافراشتند و محوطه مسجد را با شاخ و برگ خرما پوشاندند. تا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) زنده بود اجازه نداد روی مسجد سقف خشت و گلی بگذارند. در انتهای شمالی مسجد خیمه بزرگی برافراشتند که قبله را به سمت صخره بیت المقدس نشان می‌داد. بعد از تغییر قبله به سمت کعبه آن خیمه محل سکونت مهاجران فقیر ( اصحاب صفه ) گردید. بنای مسجد و ضمائم آن از ربیع الاول تا صفر سال بعد، حدود یازده ماه به طول انجامید ولی مسلمانان نمازهای خود را پیوسته به جماعت در آن محل می‌گزاردند. مقصوره مسجد ده هزار گز مساحت داشت. منبع: ج۱، ص۴۹۵ · سیرة امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب، ج۲، ص۳۹۲