روز ترویه: وجه تسمیه

حضرت فرمود: زیرا در عرفات آب نبود و حاجی‌ها روز هشتم ذی‌ الحجه از مکه آب برمی‌داشتند و به عرفات می‌بردند و برخی از ایشان به بعضی دیگر می‌گفتند: تروّیتم، تروّیتم (سیراب شدید، سیراب شدید)، لذا به خاطر همین، روز هشتم را روز ترویه نامیدند. سپس ابراهیم برای کعبه دو در قرار داد، دری در سمت مشرق و دری در سمت مغرب که مستجار نامیده می‌شود. به همین دلیل این روز، روز ترویه (یعنی ذخیره کردن آب) نامیده شد. سپس ابراهیم گفت: «پروردگارا! این شهر را محلی امن قرار بده و اهل آن را از میوه‌ها بهره‌مند کن...». همان‌طور که آشکار شد، وجه تسمیه یوم الترویه یا روز ترویه در کلام امامان معصوم (علیهم‌السلام) ، برداشتن و ذخیره کردن آب در روز هشتم ذی‌ الحجه است. «فاصبح بروی یومه اجمع؛ پس صبح بیدار شده و همه آن روز را می‌اندیشید» که آیا خواب او امری است از جانب خدا یا نه؟ ازاین‌رو آن روز ترویه نامیده شد، پس از آن در شب دوم در خواب دید، «فلّما اصبح عرف انّه من الله؛ چون صبح شد، دانست که آن از جانب خداست»، از این‌رو آن روز عرفه نامیده شد. منبع: علل الشرایع، ج۲، ص۴۳۵، باب ۱۷۱ · ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۵ · قصص الانبیاء، ص۲۲۴ · ترجمه و شرح فیض الاسلام، ص۳۲۲