رویه برخی از شرکت های بیمه این است که سهم مقصر حادثه

رویه برخی از شرکت های بیمه این است که سهم مقصر حادثه را پرداخت نمی کنند؛ با این ادعا که مقصر حادثه از ارث دیه محروم است. البته این شرکتها، سهم مقصر را به سایر وراث نیز نمی دهند و در واقع بخشی از خسارت را اساساً جبران نمی کنند. در رویه قضایی نیز اختلاف نظر است. برخی تعلق ارث به قاتل غیر عمدی از دیه را قبول دارند و برخی نیز قبول ندارند؛ اما در مورد هر یک از این نظریه ها نیز اختلاف دیگری بروز می کند؛ به این صورت که برخی دادگاه ها در حالت ممنوعیت از ارث بیمه گر را ملزم میکنند که سهم مقصر را به بقیه وراث بدهد و برخی چنین الزامی را رد می نمایند. همچنین در مورد ارث بردن از دیه برخی دادگاه ها بیمه گر را از هر نوع پرداختی معاف میکنند که برای مثال میتوان به دادنامه شماره ۸۹۰۹۹۷۰۳۰۰۹۰۰۷۶۶ موضوع پرونده شماره ۸۹۰۹۹۸۰۳۰۰۹۰۰۱۵۷ شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان یزد اشاره کرد. در این رأی آمده است: «در خصوص دعوای آقایان و خانمها... به طرفیت شرکت بیمه... به خواسته صدور حکم دایر بر الزام خوانده به پرداخت دیه کامل مورثین خ. ه. حسب قانون اصلاح قانون بیمه ثالث مصوب ۸۷ به انضمام جبران خسارات دادرسی با مطالعه اوراق و محتویات پرونده استماع اظهارات و دفاعیات طرفین اولاً در خصوص خواهان ردیف اول ن. ب. ا. حسب مفاد دادنامه شماره ۸۸/۰۶۸۵ شعبه ۱۰۶ جزایی یزد در وقوع حادثه منجر به فوت مورثین خ. ه. مقصر حادثه تشخیص گردیده است و این که علی القاعده پرداخت خسارات بدنی و مالی از سوی شرکت بیمه به قایم مقامی مقصر حادثه است از طرفی در مواردی که مقصر حادثه خود احد از ورثه متوفی در حادثه باشد راجع به دیه سهم الارث متعلق به خود مقصر حادثه به نوعی مالکیت مافی الذمه ایجاد میشود فلذا محکومیت اداره بیمه به پرداخت دیه سهمی مقصر حادثه د. ح. وی و جاهت قانونی ندارد علی الخصوص اینکه حسب مقررات بیمه در برخی موارد شرکت بیمه بعد از پرداخت حق مراجعه به مقصر حادثه را نیز دارد بنابراین دعوای خواهان ردیف اول موجه و صحیح نیست به استناد ماده ۱۹۷ قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بی حقی وی صادر و اعلام می دارد.