دکترین
ریبه
ریبه در لغت به معناى تهمت ، بدگمانی و شک آمده است؛ از این رو، به افراد متهم و مشکوک اهل ریبه گویند. برخى لغویان ریبه را به شک توأم با خوف معنا کرده‌اند و در کاربرد فقهى به معنای شک و بیم افتادن به حرام در نگاه به نامحرم مطرح می شود، ریبه می گویند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.