زمان اعمال تحلیل سبب مستقیم مؤثر — به این ترتیب دادگاه خاطرنشان کرد که

دادگاه عالی کالیفرنیا اعلام نمود که تحلیل سبب مستقیم مؤثر هنگامی ضروری است که خسارتی به دلیل ترکیب ریسک تحت پوشش بیمه و ریسکی که به طور مشخص استثناء شده باشد تحقق باید اما این بدین معنی نیست که به تحلیل سبب مستقیم مؤثر در هر مورد که بیمه گر و بیمه گذار هر یک سبب جداگانه ای را برای خسارت پیشنهاد می کنند. نیاز باشد، بلکه تحلیل سبب مستقیم مؤثر تنها در جایی لازم است که دو یا چند خطر مستقل و جدا وجود داشته باشد که هر یک از آنها ب. ت. ب. شرایط و اوضاع و احوال خود بتوانند به طور مستقل سبب تحقق زبان شوند. بنابراین در جایی که خسارت تنها به وسیله یک سبب ایجاد شده باشد. به تحلیل سبب مستقیم مؤثر نیازی نیست هر چند که این سبب به صورت های مختلف توصیف شده باشد. برای مثال در دعوایی ۱۵۱ بیمه گذار به جهت خسارات ناشی از قالب بندی معیوب تقاضای جبران خسارت داشت. بیمه گر با استناد به استثنای عیب پنهان در بیمه نامه تمام خطر ادعا را نفی نمود؛ اما بیمه گذار اعلام داشت که ساخت ناقص و اهمال کارانه به عنوان خطر استثناء نشده باعث عیب پنهان شده است. دادگاه تجدید نظر ادعای بیمه گذار را مردود دانست با این استدلال که تقصیر مورد ادعا خطر مستقل و مجزا محسوب نمیشد ما این استدلال را رد میکنیم زیرا تقصیر سازنده ب. ت. ب. وقایع دعوا خطری نیست که از قالب بندی معیوب جدا باشد. اعم از اینکه این امر به عنوان غفلت تقصیری عادی یا عمدی توصیف شود». «خطر» خود قالب بندی معیوب است و هر یک معادل دیگری م. ب.. اینکه گفته شود تقصیر سازنده سبب قالب بندی معیوب م. ب. در این زمینه نوعی اصرار در لفاظی گمراه کننده است. شاید نظیر این باشد که گفته شود، نیت سوء در قتل عمد سبب کشتن است. به این ترتیب دادگاه خاطرنشان کرد که وقتی خسارت در واقع تنها از یک سبب ناشی شده هر چند که این سبب قابلیت توصیفات مختلف را داشته باشد دیگر تحلیل سبب مستقیم مؤثر اعمال نمی شود. استدلال دادگاه چنین بود که اگر هر توصیف ممکنی از عمل یا حادثه ای یک خطر اضافی به حساب آید در این صورت بسیاری از استثنائات قراردادهای بیمه تمام خطر لغو خواهد شد. در دعوایی دیگر ۱۵۲ دادگاه به نتیجه ای مشابه نائل آمد؛ در این دعوا خواهان خسارتی را که به دلیل نشست ناشی از مجرای فاضلاب شکسته شده به وجود آمده بود، مطالبه نمود. تراوش در مدت یک دوره شش ماهه تا چند سال مختلف اتفاق افتاده بود. اگرچه بیمه نامه خسارت ناشی از تراوش و نشست مداوم و مستمر از سیستم لوله کشی را استثناء نموده بود ولی ارزیابی خواهان این بود که شکستن ناگهانی در مسیر لوله خطر و سبب مستقیم مؤثر» تراوش را تحت پوشش قرار می دهد دادگاه این استدلال را مردود و اعلام کرد که ضرورتی به تحلیل سبب مستقیم مؤثر نیست زیرا دو خطر مستقل و مجزا وجود ندارد تحلیل دعوای Sabella در اینجا اعمال نمی شود زیرا نشست و تراوش لوله های شکسته دو خطر مستقل و جدا محسوب نمی شوند. در دعوای Sabella و دعاوی مشابه آن هر دو خطر از حیث مفهوم مستقل بودند: این بدان معنی است که هر کدام از آنها ب. ت. ب. شرایط و اوضاع و احوال می توانند به صورت مستقل و جدای از دیگری تحقق یافته و سبب خسارت شوند. در دعوای حاضر دو خطر که از حیث مفهومی متمایز از یکدیگر باشند وجود نداشت. نشست و تراوش بدون قطع لوله ها یا اتصال ناقص آنها اتفاق نمی افتاد. این دعوا متضمن اسباب متعدد نبود بلکه تنها یک سبب داشت. در دعوایی دیگر نیز از اعمال سبب مستقیم مؤثر در جایی که سبب مورد ادعای بیمه گذار از سبب استثناء شده متمایز نبود خودداری شد. در این دعوا مسأله این بود که آیا پوشش بیمه برای خسارتی که به دلیل آتش سوزی در محل پر از خاشاک ریسک استثناء شده به وجود آمده و این آتش سوزی به دلیل شروع حریق ریسک تحت پوشش شروع شده بود وجود دارد یا خیر؟ ۱۵۴ استدلال خواهان این بود که احراق سبب مستقیم مؤثر در ایجاد خسارت بود؛ اما دادگاه تجدید نظر استثنای را ضمن اشاره به اینکه س سبب مستقیم مؤثر را نمی پذیرد اعمال نمود و بنابراین به پوشش بیمه ای حکم نداد دادگاه اعلام داشت که دو خطر جدا که به صورت مستقل تحقق یافته و سبب خسارت به خواهان شده باشند وجود ندارد و بالاخره بیان نمود که تنها یک سبب آتش سوزی وجود دارد. دادگاه تصریح نمود که آتش سوزی در محل پر از خاشاک، بدون منبع افروزش نمی توانسته شروع شود و بنابراین این مسأله که چه چیزی سبب آتش سوزی بوده، امری است که خارج از موضوع دعوا تلقی می شود. به این ترتیب تحلیل سبب مستقیم مؤثر تنها در جایی ضروری است که دو یا چند خطر جدا و مستقل هر یک میتوانسته بدون وابستگی به دیگری تحقق یافته و سبب خسارت شود. این نظریه در جایی که خسارت تنها به وسیله یک سبب ایجاد شده است اعمال نمی شود حتی اگر چنین سببی قابلیت این را داشته باشد که به صورتهای متعدد توصیف گردد. -- نظریه سبب مستقیم مؤثر در بیمه نامه هایی که برای خطر معین صادر میشود دعوای Garvey و بسیاری از دعاوی مشابه آن گویای پوشش بیمه ای به موجب یک بیمه نامه تمام خطر منازل م. ب.. این دکترین نسبت به بیمه نامه های تمام خطر تجاری نیز اعمال شده است؛ اما آیا تحلیل سبب مستقیم مؤثر در جایی نیز اعمال می گردد که بیمه نامه به صورت خطر معینی است نه بیمه نامه تمام خطر ۱۵۵ تاکنون دادگاه های کالیفرنیا در ۹۵۴ منزل خواهان و محتویات آن در اثر آتش سوزی بزرگی در محل پر از خاشاک تخریب شد. آتش سوزی عمدی بود. بیمه نامه تجاری تمام خطری که عهده دار خسارت بود و مجموعه ای از هنرهای نفیس را در منزل وی بیمه کرده بود استثنایی برای خسارت ناشی از آتش در محل پر از خاشاک پیش بینی می نمود. ۹۵۵ یک بیمه نامه تمام خطر همه ریسکهای خسارت مادی را پوشش میدهد مگر آنهایی را که به طور مشخصی استثناء شده اند. در مقابل بیمه نامه خطر معین خسارات مادی ناشی از یک خطر معین را تحت پوشش دارد. نگاه کنید به دعوای تصمیمی که منتشر شده باشد، معترض این موضوع نشده اند. لکن در تصمیمی گزارش نشده بیان شد که هیچ دلیلی برای تمایز قائل شدن میان بیمه نامه های تمام خطر و بیمه نامه های خطر معین وجود ندارد. در این دعوا خوانده بیمه نامه ای را برای پوشش خطر زلزله خریداری کرده بود. خسارت به دلیل زلزله و خطری غیر از آن مجموعاً، به وجود آمد. دادگاه بدوی هیأت منصفه را اینگونه ارشاد نمود که اگر استنباط هیأت منصفه بر این باشد که زلزله سبب غالب و برتر خسارت است این خسارت تحت پوشش بیمه خواهد بود. در مرحله ت. ن. خ. اعلام نمود که دعوای Garvey نظریه سببیت مقارن را مردود می داند. همچنین دادگاه اعلام نمود که دعوای Garvey مسائل سببیت را که در مطرح میشوند یکسان تلقی می کند. متن زیر از دعوای Garvey نقل می شود؛ با تحقق خطر خواه به این دلیل که به طور خاص بیمه شده باشد به عنوان بیمه نامه خطر معین یا اینکه مشخصاً محدود یا استثناء نشده باشد آنگونه که در بیمه نامه تمام خطر است؛ کاری که باید انجام داد این است که کدام یک از وقایع شناخته شده مهمترین سبب آن خطر ریسک) محسوب می شود. اگر در دعوای Garvey تمرکز دادگاه بر روی ماهیت بیمه اموال بود، دعوای Ninth Circuit بیان نموده بود که دادگاه عالی کالیفرنیا میبایست معیار سببیت دعوای Garvey را در مورد بیمه نامه خطر معین نیز اعمال کند. تحلیل دادگاه در دعوای Ciabigas صحیح و منطقی است. دادگاه Garvey هنگامی که تحلیل سبب مقارن را به نفع تحلیل سبب مستقیم مؤثر کنار نهاد بر تفاوت میان بیمه اموال و بیمه مسئولیت شخص ثالث، تأکید ورزید. هر چند که تحلیل سبب مستقیم مؤثر میبایست در مورد بیمه نامه های خطر معین نیز اعمال شود با این حال تفاوتی مهم میان اعمال این تحلیل نسبت به بیمه نامه تمام خطر و بیمه نامه خطر معین از حیث بار اثبات و ارایه دلیل وجود دارد. در بیمه نامه تمام خطر بیمه گر بار اثبات این امر را به عهده دارد که نشان دهد سبب مستقیم مؤثر خسارت خطری استثناء است در حالی که در بیمه نامه خطر معین بیمه گذار عهده دار بار اثبات این امر م. ب. که سبب مستقیم مؤثر خسارت همان خطری م. ب. که دقیقاً مورد نظر بیمه نامه است.