/ ساختارهای اجرایی پروژه های عمرانی و انتخاب نوع قرار داد — شرکت کنندگان در مناقصه های طراحی و

باید قبل از اینکه از پیمانکار بخواهد که یک قرارداد با مبلغ ثابت امضا نماید به او فرصت کافی و امکان آن را بدهد که کلیه اطلاعات لازم را دریافت و بررسی نماید. به علاوه کارفرما باید در نظر داشته باشد که چنانچه از پیمانکار بخواهد که ریسک های مختلف پروژه را بپذیرد و هزینه اینگونه ریسکها را در قیمت گذاری منظور نماید هزینه اجرایی افزایش خواهد یافت و منجر به عدم توجیه اقتصادی برخی از پروژه ها خواهد شد. شرکت کنندگان در مناقصه های طراحی و تامین و اجرا باید مجاز و ملزم به احراز صحت کلیه داده ها و اطلاعات و انجام تحقیقات لازم باشند. به علاوه پیشنهاد دهندگان باید هر گونه طراحی و طراحی تفصیلی ماشین آلات و تجهیزات مورد پیشنهاد خود را انجام داده و راه حلهای مناسب را ارائه نمایند. بنابراین در حین مذاکره مناقصه بین مناقصه گزار و مناقصه گر همه ی نکات فنی و شرایط تجاری و .. باید مطرح شود و در قرارداد بین کارفرما و پیمانکار تمامی موارد فنی و مورد انتظار کارفرما تحت شرایط معین باید ذکر گردد. روشهای EP و EPC دارای مشترکات و تفاوتهایی هستند. در پروژه های EP و یا EPC چه برای ارائه قیمت و یا پس از آن برای انجام کار طراحی های بنیادین لازم است که مطالعات اولیه پروژه همراه با طرح های محتوایی انجام شده باشد. بدون انجام چنین مطالعاتی ارائه قیمت در زمان مناقصه مسیر نمی باشد. تفاوت اصلی روشهای EP و EPC در بخش عملیات ساختمانی است که در پیمان EPC مسئولیت پیمانکار از ابتدا تا انتها یکسره و یکپارچه است و این موضوع برای کارفرما حائز اهمیت م. ب.. ب. ت. ب. اینکه در روش EPC مسئولیت ساخت با پیمانکار اصلی میباشد، پیمانکار اصلی با استعلام از پیمانکاران محلی پیمانکار فرعی و مذاکرات نزدیک بعدی می تواند مناسبترین پیمانکار اجرایی را انتخاب نماید. در پیمان EP کارفرما مسئولیت عملیات ساختمانی پروژه را بعهده می گیرد. قبول این مسئولیت توسط کارفرما میتواند انقطاع مسئولیت پیمانکار و ایجاد فصل مشترکهای اضافی در روند کار پیمانکار اصلی تا مرحله راه اندازی و تحویل نهایی پروژه به وجود آورد. به عبارتی ارتباط کاری پیمانکار اصلی با کارفرما تا مرحله راه اندازی قطع می شود.