دکترین
سازش به عنوان یکی از شیوه های جایگزین حل و فصل اختلافات
سازش به عنوان یکی از شیوه های جایگزین حل و فصل اختلافات می تواند قبل از بروز اختلاف و یا پس از حدوث آن و در جریان رسیدگی قضایی با داوری به دعوا، مورد توجه طرفین قرار گیرد. طرفین می توانند در قرارداد خود توافق کنند که در صورت بروز هرگونه اختلاف راجع به آن، اختلاف را از طریق سازش حل و فصل نمایند. همچنان که می توانند اختلافاتی را که منشأ قراردادی نیز نداشته باشد به سازش ارجاع دهند. سازش به عنوان یکی از روشهای دوستانه ی حل اختلاف مورد توجه مؤسسات داوری و نیز پاره ای از اسناد بین المللی قرار گرفته است که در آنها علاوه بر پیشنهاد شروط نمونه به طرفین، جهت ارجاع اختلافات به سازش مقرراتی درباره ی چگونگی رسیدگی سازش مطابق مقررات آن مؤسسه پیش بینی شده است.
ب. ت. ب. این که سازش ممکن است نتواند اختلاف طرفین را حل و فصل نماید غالباً طرفین توافق می کنند که در صورت حل و فصل نشدن اختلاف از طریق سازش، اختلاف از طریق داوری حل و فصل گردد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
