سحر (جادو): حکم فقهی ساحر

«الثالثهُ یُقتلُ الساحرُ اذا کان مُسلماً و یُعزرُ ان کان کافراً؛ ۱۳. ۱ - کفر و کیفر ساحر ساحر مسلمانى که سحر را حلال مى‌داند، کافر و مرتد به شمار رفته و احکام مرتد بر او جارى مى‌گردد؛ لیکن در صورتى که آن را حلال نداند، کافر به شمار نمى‌رود. بنابر قول مشهور، کیفر ساحر مسلمان قتل است؛ خواه آن را حلال بشمارد یا حرام بداند؛ لیکن کیفر ساحر کافر تعزیر مى‌باشد. برخى در ساحر مسلمان بین کسى که سحر را حلال مى‌شمارد و غیر او، تفاوت قائل شده و قتل را تنها در صورت نخست، ثابت دانسته‌اند. ۱۳. ۲ - قتل دیگرى با سحر اگر ساحر با سحر کردن دیگرى موجب مرگ او گردد، در صورتى که قصد او از این کار، کشتن مسحور باشد یا سحر به‌گونه‌اى باشد که غالباً منجر به کشته شدن مسحور مى‌گردد، قصاص مى‌شود؛ اما اگر چنین قصدى نداشته باشد و سحر نیز غالباً کشنده نباشد، قتل شبه عمد محسوب و دیه ثابت مى‌شود و اگر اقرار به خطا کند؛ بدین معنا که قصدش سحر دیگرى بوده و به اشتباه نام مقتول را برده است، دیه بر عاقله ثابت نمى‌شود؛ بلکه بر ساحر ثابت مى‌گردد؛ مگر آنکه عاقله، ادعاى او را -مبنى بر خطا بودن- تصدیق نماید. برخى، ثبوت قصاص و دیه را بر واقعیت داشتن سحر مبتنى کرده و گفته‌اند: اگر سحر واقعیت داشته باشد، قصاص یا دیه ثابت است؛ اما اگر تخیلى باشد، قصاص یا دیه ثابت نخواهد بود؛ لیکن بسیارى قصاص یا دیه را در هر دو تقدیر ثابت دانسته‌اند. منبع: جامع المدارک، ج۷، ص۱۱۳ · الخلاف، ج۵، ص۳۲۹ · جواهر الکلام، ج۲۲، ص۸۶ · مصباح الفقاهة، ج۱، ص۴۵۹ · شرائع الإسلام، ج۴، ص۹۷۳