دکترین
سرپرستی کودک: حق تیمار داشت (حضانت) و ولایت
در اصطلاح فقیهان، دو واژه، به طور جداگانه در مورد کودک به کار مىرود: حضانت و ولایت. همان گونه که بیان شد، حضانت ناظر به نگهدارى کودک است اما ولایت، مربوط به نظارت بر اموال و ازدواج است. یعنى بر اساس حق ولایت، ولى، مىتواند به نمایندگى از سوى کودک، اداره اموال او را به عهده بگیرد و در محدوده، قانون تصرف کند. بلى، در کلمات فقها ، از حضانت نیز، به نوعى ولایت تعبیر شده است، لکن اطلاق ولایت بر حضانت، با ولایت اصطلاحى که بیان شد، فرق دارد، گرچه بین حضانت و ولایت رابطه مستقیم وجود دارد؛ (میزان توان مالى کودک و چگونگى مصرف آن در چگونگى حضانت، اثر مستقیم مىگذارد.) بنابراین، در مورد کودک به گونهاى باید سازش و آشتى برقرار کرد، تا ناسازگارى، بین کسى که حق ولایت دارد و کسى که حق حضانت دارد، پیش نیاید که مصالح کودک به خطر افتد.
منبع: جواهر الکلام، ج۳۱، ص۲۸۳
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
