سوال چه کسی باید تمکین یا عدم تمکین را ثابت کند؟ در

سوال چه کسی باید تمکین یا عدم تمکین را ثابت کند؟ در این باره اختلاف نظر وجود دارد. گروه اول این گروه معتقدند ب. ت. ب. اصل عدم اصل بر عدم تمکین است و امر عدم توسط زوج قابلیت اثبات ندارد. در دادنامه شماره ۹۳۰/۴۹۵ مورخ ۱۳۹۳/۹/۸ صادره از شعبه ۴۷ دادگاه تجدید نظر استان تهران آمده است: بار اثبات تمکین در دعوای الزام به تمکین بر عهده زوجه بوده و زوج از باب قاعده نافی را نفی کافی است نیازی به اثبات عدم تمکین زوجه ندارد. گروه دوم این گروه معتقدند در این رابطه زوجه منکر و زوج مدعی است و باید ادعای خویش را ثابت نماید زیرا اصل بر تمکین زوجه است. در دادنامه شماره ۹۳۰/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۳/۷/۱۶ صادره از شعبه ۲۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران آمده است: در شرایطی که زوجین در یک منزل مشترک زندگی میکنند، اما زوج مدعی است تمکین خاص صورت نمی گیرد، چون تمکین خاص یک رابطه کاملاً خصوصی بین زن و شوهر است، در صورت انکار زوجه و عدم ابراز دلیل موجه در مورد نشوز وی دعوای تمکین رد میشود. در توجیه این نظر می توان به قاعده فقهی مالا یعلم الا من قبله اشاره کرد یعنی در جایی که حصول علم نسبت به یک پدیده فقط توسط شخصی خاص که معمولاً ذینفع هم هست امکان پذیر است قول او قبول میشود. این قاعده استثنایی بر قاعدة البینه علی المدعی است.