سوزاندن: احکام سوزاندن

۲. ۱ - سوزاندن اوراقِ در بر دارنده آیات قرآن به تصریح برخى، سوزاندن اوراقِ دربردارنده آیات قرآن و نامهاى متبرک ، جایز نیست، مگر در حال ضرورت. براى محو نوشته‌ها از شستن با آب و یا خمیر کردن استفاده مى‌شود؛ چنان که دفن اوراق در زمین جایز است. ۲. ۳ - سوزاندن حیوان حلال گوشت وطی شده حیوان حلال گوشت وطى شده از سوى انسان ، در صورتى که گوشت آن به طور معمول مصرف مى‌شود، مانند گاو ، گوسفند و شتر ، واجب است ابتدا ذبح و سپس سوزانده شود. در تحریرالوسیله آمده است: حیوان ‌ وطی‌ شده اگر از حیواناتی باشد که خوردن آن اراده می‌شود مانند گوسفند و گاو و شتر واجب است که ذبح شده سپس سوزانده شود و وطی ‌کننده درصورتی‌که مالک نباشد، غرامت قیمت آن را برای مالکش بپردازد و اگر حیوانی باشد که بر پشت آن بار می‌گذارند یا سوار می‌شوند و خوردن آن متعارف نیست مانند الاغ و قاطر و اسب ، از محل وطی به شهر دیگری برده می‌شود و در آنجا فروخته می‌شود. پس ثمن آن به وطی‌ کننده داده می‌شود و وطی‌ کننده درصورتی‌که مالک نباشد قیمت آن را غرامت می‌دهد. ۲. ۴ - سوزاندن لواط کننده حاکم شرع در اجراى حدّ قتل بر لواط کننده، میان کشتن با شمشیر ، سوزاندن، سنگسار کردن، افکندن از بلندى و ویران کردن دیوار بر او مخیر است؛ چنان که جمع بین قتل و سوزاندن وى نیز جایز است. در تحریرالوسیله آمده است: حاکم ، در قتل (حد لواط برای شخص بالغ و عاقل )، مخیر است بین اینکه گردن او را به شمشیر بزند یا او را از جای بلندی مانند کوه و مثل آن به‌طوری‌که دست‌ها و پاهایش بسته باشد، پرت کند یا او را به آتش بسوزاند یا او را رجم نماید، و بنا بر قولی یا دیواری روی او خراب کند خواه فاعل باشد یا مفعول، و جمع بین بقیه مجازات‌ها و سوزاندن‌، به اینکه کشته شود سپس سوزانده شود، جایز است. ۲. ۵ - سوزاندن مو برای زن در مصیبت براى زن ، چیدن مو در مصیبت جایز نیست و بنابر قول مشهور ، موجب ثبوت کفاره است. در الحاق سوزاندن و تراشیدن به چیدن اختلاف است. همان‌طور که بین اینکه در مصیبت شوهرش و مصیبت غیر او باشد، و بین قریب و بعید فرقی نیست. و اقوی آن است که تراشیدن و سوزاندن‌ آن به آن ملحق نشود اگرچه مخصوصاً در اولی احوط (استحبابی) است. ۲. ۶ - دیه سوزاندن بینی اگر بینی به شکستن یا سوزاندن‌ یا مانند این‌ها فاسد شود و از بین برود پس در آن دیه کامل است. و اگر به‌طور بی‌عیب جوش بخورد، پس بنا بر قول مشهور صد دینار است‌. ۲. ۷ - عدم جواز سوزاندن (مقابله‌به‌مثل) در قصاص در استیفای قصاص در نفس و عضو، اگر قصاص به وسیله شمشیر باشد، بر زدن گردنش اکتفا می‌نماید ولو اینکه جنایت او ب. غ. این باشد مانند غرق یا سوزاندن‌ یا به کوبیدن سنگ. و مثله کردن او جایز نیست. منبع: وسائل الشیعة ج۱۲، ص۱۴۰ · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۲، استفتائات امام خمینی ج۱، ص۱۶۷-۱۶۸، سؤال ۳۵۰ · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۲، استفتائات امام خمینی ج۱، ص۴۰۵، سؤال ۹۰۷ · منتهى المطلب (ق)، ص۹۲۴ · مفاتیح الشرائع ج۲، ص۲۵ · جواهر الکلام ج۴۱، ص۶۳۷ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۷۱، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول:فی الحیوان، مسالة ۲۳ · جواهر الکلام ج۴۱، ص۳۸۱-۳۸۲ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۲، کتاب الحدود، الفصل الثانی:فی اللواط و السحق و القیادة، مسالة ۵ · جواهر الکلام ج۳۳، ص۱۸۵ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۳۵، کتاب الکفارات، القول:فی اقسامها، مسالة ۱ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۶۱۲، کتاب الحدود، القول:فی الجنایة علی الاطراف، الثالث:الانف، مسالة ۲ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۷۱-۵۷۲، کتاب القصاص، القول:فی کیفیة الاستیفاء، مسالة ۱۱