سیاست اسلامی: تالیفات فلسفه سیاسی

قدیمی‌ترین و در عین حال مهم‌ترین تالیفات فلسفه سیاسی به افلاطون (جمهوریت) و ارسطو (سیاست) اختصاص دارد. اما سابقه کوشش برای تاسیس علم مستقلی بنام « علم سیاست » به مکتب اثبات‌گرایی آگوست کنت در قرن ۱۹ باز می‌گردد. وی در کتاب علم سیاست اثباتی خود استدلال کرد که علم سیاست در مقایسه با علم فیزیک ، فیزیک اجتماعی است و به‌همان شیوه‌ی علم فیزیک با پدیده‌های دینامیک و ایستا در سطح جامعه سر و کار دارد. میراث اثبات‌گرایی در قرن بیستم به رفتارگرایی رسید. در این دیدگاه پرهیز از نگرش‌های ارزشی و تجویزی و روی آوردن به توصیف، طبقه‌بندی و کشف قواعد عام بر رفتار سیاسی، گردآوری داده‌ها، مشاهده و تجربه و‌ اندازه‌گیری، روش اصلی دانش سیاسی تلقی شدند. نظریه‌پردازان نگرش سیستم‌ها، کارکردی و کنش عقلانی در نیمه دوم قرن بیست نیز از اثبات‌گرایان در علم سیاست بودند. البته در میان فلاسفه قدیم نیز تلاش‌هایی برای علمی نشان دادن سیاست وجود داشته است. سیاست به عنوان علم در ایران حدود یک قرن سابقه دارد و اولین نمونه از آموزش این علم به تاسیس مدرسه عالی سیاسی در سال ۱۲۷۶ بر می‌گردد.